ีนิสัยเป็นเอกลักษณ์อินหลิวเฟิงจับหน้าอก ไม่รู้จะอธิบายให้คนเข้าใจได้อย่างไร‘ความคับข้องใจ’ ที่เขาได้รับมาตั้งแต่เด็กทำให้เขาสงสัยว่าเขาไม่ใช่นายน้อยแต่เถี่ยโถวบางคนกลับไม่รู้ว่านายน้อยของเขากำลัง ‘รังเกียจ’เขา เอ่ยรายงานอีกครั้งว่า “นายน้อย เมื่อครู่ข้าลืมเอาจดหมายที่ท่านอ๋องวานให้ข้ามาให้ท่าน”
อินหลิวเฟิงไม่มีแรงที่จะเอื้อมมือออกไป แต่เมื่อเขาเปิดจดหมายสีหน้าก็ค่อยๆ เปลี่ยน “ไปเร่งเอ้อร์เหมาให้เร็วกว่านี้หน่อย! ข้าต้องออกเดินทางเดี๋ยวนี้!”เขาคาดไม่ถึงเลย…ในสำนักศึกษาผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ก็ยังถูกลอบสังหารได้อีกหรือ!
