ต้าซือมิ่งบางคนด้วยสายตาที่มีความหมายลึกซึ้งทันที ที่แท้แล้วเจ้าหนูน้อยตัวนี้ก็เป็นลูกน้องของต้าซือมิ่งนี่เอง เขาส่ง ‘คน’ มาตามติดอยู่ข้างกายนางตั้งนานแล้วสินะ“ให้เสี่ยวเป่าเล่นจริงๆ” ต้าซือมิ่งยอมรับอย่างเปิดเผย “เจ้าคงไม่คิดว่าข้าจะฟังภาษาหนูออกหรอกนะ”
“ทำไมจะไม่ได้” เยี่ยนอวี๋ตอบกลับเฉยเมยอินหลิวเฟิงจึงได้พูดขึ้น “เอาล่ะ พวกท่านทั้งสองไม่ต้องเถียงกันแล้ว บอกมาก่อนว่าจะทำอย่างไรดีกับของสิ่งนี้กัน”“เจ้าแบกไว้”“เจ้าแบกไว้”เยี่ยนอวี๋และต้าซือมิ่งพูดขึ้นพร้อมกันอินหลิวเฟิงสีหน้าลำบาก “พวกท่านให้ข้าเป็นทาสอย่างนั้นหรือ!”“ข้าแบกเถิด” เม่ยเอ๋อร์กระฉับกระเฉง พูดจบนางก็นำซากศพไปเลยราวกับกลัวว่าจะมีคนแย่งอย่างไรอย่างนั้นเยี่ยนจื่อเสา “…”“นอกจากนี้แล้ว สิ่งของที่เหลือได้ถูกกำจัดด้วยชั้นลอยอวกาศนี้ก่อนที่จะเข้ามาในที่แห่งนี้แล้ว” ต้าซือมิ่งถึงได้ปล่อยมือที่ปิดตาของลูกน้อยไว้ลงเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่พบเจอ ‘แสงสว่าง’ แล้วรีบไปดูโลงศพทันที และแน่นอนว่าไม่พบอะไรเลยเยี่ยนอวี๋โบกมือทำลายโลงศพ เพื่อไม่ให้ผู้คนรู้ว่าวิญญาณคนตายที่อยู่ด้านในถูกนำไปแล้ว
ต้าซือมิ่งถามขึ้น “เจ้าอยากดูต่อไปอีกหรือว่าอยากกลับแล้ว”“รออีกประเดี๋ยวเถิด” สุดท้ายเยี่ยนอวี๋ก็ได้ทิ้งรอยจางๆ เอาไว้ในพื้นที่แห่งนี้ระหว่างนั้นพวกเขาก็ได้ ‘พบกับ’ คนของสำนักคุนอู๋จริงๆ พวกเขาน่าจะมายืนยันความตายของต้าซือมิ่ง แต่กลับไม่มีความสามารถมากพอที
