่ว่าทั้งหมดทั้งมวลคือเขาคิดมากไปเองบริเวณหลังราชสำนัก กู้หยวนซูได้ทราบเรื่องราวภายนอกผ่านช่องทางของนางเอง อดไม่ได้ที่จะขว้างของต่างๆ ในห้องจนกระจายไปทั่ว “นังสารเลว! ถูกต้าซือมิ่งช่วยไว้อีกแล้ว!”“เหนียงเหนียง…”
“ไป! ไปส่งข่าวให้กับหยวนเหิงให้เขารีบลงมือซะ”“เหนียงเหนียง เพราะส่งข่าวให้กับท่าน คนของเราถูกจับไปแล้วสองคน เกรงว่าคงจะส่งข่าวออกไปไม่ได้แล้วเพคะ”ได้ยินดังนั้น กู้หยวนซูที่ใจเย็นลงหายใจเข้าลึกๆ “เช่นนั้นข้าจะไปเอง! ไป…ไปทูลฝ่าบาททีว่าข้ามีเรื่องด่วนขอเข้าเฝ้า”“แต่ว่า…”“ข้ามีเรื่องด่วนจริงๆ!”“เพคะ เหนียงเหนียง” หญิงรับใช้ในวังรีบทูลลาไปอย่างรวดเร็วกู้หยวนซูคิดถึงสิ่งที่ตนมอบให้จึงได้ใจเย็นลง ทั้งกังวลว่าจะรั่วไหลออกไป หากถูกเขาจับได้ว่ามีคนขโมยพลังของเขาล่ะก็…“จะโทษข้าก็ไม่ได้ หากท่านยอมสู่ขอข้า และไม่หลงเสน่ห์ของนังแพศยานั่น ข้าก็คงไม่โหดร้ายกับท่านถึงเพียงนี้” กู้หยวนซูที่บ่นพึมพำกับตนเองสูดหายใจเข้าเฮือกหนึ่ง รอการมาของหยวนคังฮ่องเต้เมื่อนึกถึงหยวนคังฮ่องเต้ กู้หยวนซูก็ตัวสั่นไปครู่หนึ่ง ถึงแม้นางจะใช้ร่างที่มีพลังมารจนฟื้นฟูตนเองกลับมาได้อย่างรวดเร็วก็ตาม แต่เมื่อนึกถึงความโหดร้ายของหยวนคังฮ่องเต้ นางก็ยังคงกลัว…
และความกลัวนี้ยิ่งทำให้นางเกลียดชังเยี่ยนอวี๋เข้าไส้! เพราะนางรู้สึกว่าการที่นางต้องตกอยู่ในมือของหยวนคังฮ่องเต้เป็นเพราะการเข้ามาแทรกของเยี่ยนอวี๋!แต่กลับไม่คิด
