็นได้ชัดว่าหยางถิงซานไม่หลงกล ดังนั้นเขาจึงออกคำสั่งลงไปว่า “ในเมื่อไม่รู้กาลเทศะ เช่นนั้นก็ลงมือเลย! ไว้ชีวิตเจ้าเด็กตระกูลอินไว้ก็พอ ที่เหลือฆ่าทิ้งให้หมด!”“ไม่…” อินหลิวเฟิงอยากจะพูดอะไรบางอย่างเยี่ยนอวี๋ยกมือขึ้นสะบัดเอาของสิ่งหนึ่งออกไปกลางอากาศบังเกิดเสียง ปัง ดังตามมา ทำเอากลุ่มคนวงแรกที่เข้าใกล้พวกเขาสะท้านจนหัวใจสั่นไหวในทันที!“แย่แล้ว! มีพิษ!” ผู้พิทักษ์ขั้นถอดจิตทั้งสามคนต่างส่งเสียงเตือนพร้อมกับสร้างเขตแดนป้องกันออกมา แต่ก็มีผู้อาวุโสและผู้ดูแลไม่น้อยที่ต้องพิษและล้มลงไปนี่ยังไม่หมด…ปังงง!เยี่ยนอวี๋ระเบิดโอสถอีกหนึ่งเม็ดรอบด้านฟุ้งไปด้วยกลิ่นหอมของโอสถ ทำให้อสูรทรงพลังน้อยใหญ่ของสำนักคุนอู๋ต่างก็พากันเคลื่อนไหว
แรงดึงดูดของยาพยัคฆ์นั้นไม่เพียงแต่จะมีผลต่ออสูรในสำนักชางอู๋เท่านั้น แต่กับอสูรในสำนักคุนอู๋เองก็มีผลด้วยเช่นกัน ดังนั้นอสูรน้อยใหญ่ในสำนักคุนอู๋จึงเคลื่อนไหวกันอย่างบ้าคลั่งราวกับสัตว์ป่าเพื่อมารวมกันที่นี่“นางมาร!”สีหน้าหยางถิงซานแปรเปลี่ยน แต่ก็สามารถมั่นใจได้ว่าสตรีตรงหน้านี้ต้องเป็นปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนที่ว่าแน่ๆ และเป็นผู้ที่วางยาพิษลูกชายสุดที่รักของเขาจริงๆ เสียด้วย ดังนั้นเขาจึงเตรียมตัวออกคำสั่งให้จับตัวเยี่ยนอวี๋แล้ว!หลังจากนั้น…โครมมมด้านใต้พื้นที่ลับคุนอู๋!ได้มีการเคลื่อนไหวที่กระตุ้นจิตวิญญาณค่อยๆ ปรากฏขึ้น
