้องรำทำเพลงและทานอาหารอย่างมีความสุขอยู่นั้น“บัดซบ!”หยวนคังฮ่องเต้ที่เพิ่งได้ข่าวว่ากู้หยวนซูพระราชทานสมรสให้กับเยี่ยนอวี๋นั้นบันดาลโทสะด้วยการทุบที่ทับกระดาษจนแตกและทุบเหอซงที่มารายงานด้วยร่างกายสั่นเทาเสียจนเลือดอาบศีรษะหมดสติไปในที่นั้นทันที“บัดซบ!”หยวนคังฮ่องเต้ยังคงพิโรธไม่คลาย พุ่งทะยานตรงไปยังวังหลังทันทีตำหนักหันกวงเงียบสงัดราวกับป่าช้า ไม่มีใครกล้าเข้ามาห้ามรอจนหยวนคังฮ่องเต้ไปแล้วจึงกล้าเข้าไปช่วยเหอซง เหอซงที่น่าสงสารไม่ใช่ไม่เคยเตือนกู้หยวนซูมาก่อน แต่จนใจที่เขาเตือนได้ไม่ชัดเจนมากพอ กู้หยวนซูจึงไม่ได้เข้าใจอะไรเลยสักนิดจนมาถึงบัดนี้…“ฝ่าบาท?”กู้หยวนซูที่รับรู้ได้ว่าหยวนคังฮ่องเต้มาถึงเพิ่งจะยืดกายลุกขึ้นก็ถูกบีบคอเอาไว้! ความหวาดกลัวจากการขาดอากาศและแรงกดดันถึงชีวิตเกือบจะระเบิดเข้าไปในร่างกายของนาง
“อึก!”กู้หยวนซูที่กระอักเลือดออกมาตรงนั้นไม่รู้เลยสักนิดว่านี่มันเรื่องอะไรกัน นางที่รู้สึกว่าชีวิตของตนกำลังจะดับสูญลงในมือของหยวนคังฮ่องเต้ตกใจตนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง! คิดว่าตนคงต้องตายแน่แล้วหยวนคังฮ่องเต้กลับปล่อยมือออกและสะบัดนางลงบนพื้น! เจ็บเสียจนนางคิดว่ากระดูกตนคงจะหักลงตรงนั้นแล้ว ไม่อาจขยับได้แม้แต่น้อย นี่คือความห่างชั้น…แม้ว่าตบะของกู้หยวนซูเองก็ไม่ด้อย แต่ในฐานะของผู้ที่กล้าท้าทายต้าซือมิ่งตบะของหยวนคังฮ่องเต้เองก็ไม่แย่! มิเช่นนั้นสิ่งที่ผู้คนวิพากษ์วิจารณ์
