ห้ามของปรมาจารย์วิญญาณอย่างหยางชีซานเองหลังจากได้เห็นหัวใจของหงส์เพลิงแล้ว อวัยวะภายในล้วนร้อนระอุ!แต่นี่ยังไม่หมด…ยังไม่ใช่ทั้งหมด!เยี่ยนอวี๋นำหัวใจของหงส์เพลิงมาสถิตบนกิ่งเล็กของต้นอู๋ถง นางนั่งลงขัดสมาธิลงที่ด้านหน้าของต้นอู๋ถงเริ่มท่องคาถาอัญเชิญที่เก่าแก่ที่สุดของตำหนักไท่ชาง “ไท่ชางก่อ หยวนชูสั่ง สัตว์ร้ายสี่สมุทร กลับสู่ภูเขาทะเล”เมื่อคำสั่งนี้เอ่ยออกไป..วิ้ง!มรรคาสวรรค์สั่นคลอน!ปฐพีสั่นสะเทือน!วี้ดดดหงส์เพลิงที่ถูกควักหัวใจจนตาย!
ราวกับถูกกฎเกณฑ์รวบรวมมา วิญญาณลงมาเยือนสำนักชางอู๋ตามคำสั่ง!วี้ดดด!วิญญาณเสี้ยวหนึ่งของหงส์เพลิงที่เดิมถูกเรียกทิ้งไว้ที่นี่พลันแข็งแกร่งขึ้นมาทันที!ฟิ้ว ฟิ้วพลังฟื้นคืนชีพของต้นไม้เทพอู๋ถงไหลไปรวมกันที่วิญญาณหงส์เพลิงไม่หยุด กระตุ้นหัวใจหงส์เพลิงดวงนั้นทำให้วิญญาณหงส์เพลิงพลันเป็นรูปเป็นร่างขึ้นอย่างรวดเร็วภาพเช่นนี้…เยี่ยนหงชวนและคนอื่นๆ ย่อมต้องมองจนตาค้าง!พวกเขาไม่ว่าใครก็ล้วนไม่อาจจินตนาการได้ว่านี่เป็นความสามารถเทพเซียนอะไรนี่ นี่เหมือนกับว่าบนพื้นที่สำนักชางอู๋ของพวกเขากำลังจะให้กำเนิดหงส์เพลิง! หงส์เพลิงที่เป็นสัตว์เทพในตำนานนั่น!นี่ นี่มัน…ไม่จริงใช่หรือไม่เยี่ยนหงชวนไม่อาจเชื่อได้ ตัวเขารู้ดีที่สุดว่าโลกมนุษย์ในตอนนี้ไร้ซึ่งสัตว์เทพไปนานแล้ว
แต่ว่า…วี้ดแสงที่เจิดจ้า เสียงร้องของหงส์เพลิงที่กำลังปรากฏรูปร่างขึ้นไม่หยุดกำลังจะทำให้ประโยคที
