เยี่ยนชิง “…”เยี่ยนหงชวน “…”เม่ยเอ๋อร์ผู้นี้เป็นพวกปากไม่มีหูรูดจริงๆทำเอาเยี่ยนอวี๋ต้องเอ่ยอธิบาย “ที่เม่ยเอ๋อร์พูดหมายถึงนิสัยน่ะเจ้าค่ะ”หากนางไม่เอ่ยอธิบายก็ยังดี พอนางอธิบายเช่นนี้แล้ว จากคนไม่คิดลึกตอนนี้ก็ต้องคิดลึกแล้ว“อ้ะเน้ะ?”มีเพียงเยี่ยนเสี่ยวเป่าผู้เดียวที่ไม่เข้าใจ “อ้ะเน้ะเนะ? อ้ะเน้ะเนะ…”ทำไมถึงบอกท่านพ่อใช้การไม่ได้เล่า? ท่านดีมากนะ! เสี่ยวเป่าชอบท่านพ่อคนงามมากๆ!ดังนั้นต้าซือมิ่งบางคนจึงชื่นชอบเจ้าก้อนน้อยที่สนับสนุนท่านพ่อสุดฤทธิ์เป็นอย่างมาก ทำให้เขาโอบเจ้าก้อนน้อยแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว รู้สึกว่าตนเองเลี้ยงเด็กน้อยเอาใจใส่ออกมาได้คนหนึ่งดังนั้นเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่รับรู้ถึง ‘กำลังใจ’ จากพ่อแท้ๆ ในขณะที่ทุกคนกำลังเขินอายอยู่นั้นก็ฝืนเอ่ยออกมาว่า “พ่อ พ่อ…ใช้ได้!”คำนี้ช่าง…
“พรูด!”เยี่ยนหงชวนพ่นน ้าชาในปากออกมาแล้ว! ขอถามหน่อยเจ้าเด็กเจ้าเล่ห์นี่มาจากไหนกัน จริงๆ เลย นอกจากเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ก็ไม่มีผู้ใดมีสิทธิ์พูดมากไปกว่าเขาแล้วเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ยังไม่ได้รับคำยืนยันยังไม่พอใจ “อ้ะเน้ะ!” พวกท่านอย่ามารังแกนะ ท่านพ่อข้าขี้กลัว!พูดคำนี้จบเจ้าก้อนน้อยบางคนก็บิดตัวกางแขนเล็กป้อมออกแสดงท่า ‘พ่อของข้าข้าจะปกป้องเอง’ ออกมาเยี่ยนอวี๋ “…”“พรืด…”เยี่ยนจื่อเสาทนไม่ไหวหัวเราะออกมาแล้ว “ข้าไม่ได้มีเจตนาอื่นนะ ไม่ใช่ ฮ่าๆๆ เสี่ยวเป่าน่ารักมากจริงๆ แต่ว่า เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์พี่อยู่ข้างเจ
