คยนึกสงสัยเลย เพราะว่าผู้ที่มานั้นช่างแข็งแกร่งเพียงพอจะทำให้เขารู้สึกได้ว่าตัวเองเป็นดั่งเช่นมดปลวกยิ่งไปกว่านั้น…ต้าซือมิ่งแห่งราชสำนัก!ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในต้าซย่า!
ใครเล่าจะกล้าล่วงเกินไม่มี“ต้า ต้าซือมิ่ง…”ผู้ดูแลสำนักเหยาไถเซียนที่คิดเรื่องนี้ออกเหงื่อแตกเต็มศีรษะ ถูกทำให้ตกใจแล้วจริงๆ เขา เขาคิดอย่างไรก็คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเขาเพียงออกมาทำธุระกลับต้องมาเจอตอแข็งอันเบ้อเริ่มเช่นนี้ได้!อย่างนั้นยังจะทำธุระอะไรต่อได้อีก?ธุระนี่ไม่อาจสำเร็จได้แล้วด้วยซ ้า!ไม่เพียงแค่เขาเท่านั้นที่คิดเช่นนี้ ขันทีจากราชสำนักผู้นั้นเองก็คิดเช่นเดียวกัน เขาฉี่จะราดอยู่แล้ว “ต้า ต้า ต้าซือ ซือมิ่ง…” นายท่านท่านนี้คือผู้ที่กล้าอัดแม้กระทั่งฮ่องเต้เชียวนะดังนั้นคำพูดที่นายท่านใหญ่ท่านนี้พูดเมื่อครู่ล้วนไม่ผิดแน่นอนแต่ว่า! ขอถามหน่อย ใครก็ได้บอกเขาทีว่านายท่านท่านนี้เหตุใดจึงกลายเป็นเขยขวัญของสำนักชางอู๋ได้ หา? หา? หา?…ตอนนี้เวลานี้ ตัวร้ายสองคนที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยท่าทีบีบคั้นผู้คนเพียงพริบตาก็กลายเป็นไก่ขี้ขลาดที่กระทั่งหายใจยังไม่กล้าหายใจแรง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนเหล่านั้นที่พวกเขาพามาด้วยเลย
แต่เยี่ยนชิงที่ถูกปกป้องกลับตกอกตกใจยกใหญ่ เขาจ้องมองเจ้าหนุ่มที่อุ้มหลายชายตัวน้อยของเขาเข้ามาในตำหนักใหญ่อย่างอึ้งงันในหัวเต็มไปด้วยคำว่า “หา?”เยี่ยนชิงที่ถือว่าตนเป็นคนสมองไวพอตัว ไม่อาจควานหาเสียงและความสา
