มื่อเขายืนขึ้นก็รีบเอ่ยเรื่องหนึ่งออกมาทันที “ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน ข้าเพิ่งได้รับข่าวที่เกี่ยวกับท่านมาพอดี”“หืม?” เยี่ยนอวี๋ไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่นักจวินอั้นเทียนกลับเอ่ยว่า “ฮองเฮาองค์ใหม่ที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งนั้นมีพระเสาวนีย์แก่ท่าน ไม่ว่าเป็นหรือตายล้วนต้องแต่งให้กับกู้ชีหลาง แต่งเข้าสำนักเหยาไถเซียน”“เชี่ย!” อินหลิวเฟิงรู้สึก…ในปากมีแต่คำสบถด่าเต็มไปหมด!เจ้ากู้หยวนเหิงผู้นี้ เขาช่างแข็งแกร่งเสียจริงนะ! เอาอีกแล้วคราวนี้…ไม่เพียงแต่อินหลิวเฟิงเท่านั้นที่ระเบิดอารมณ์ต้าซือมิ่งบางคนก็เอ่ยถามว่า “ฮองเฮาคือผู้ใด”“ทั้งสองท่านคงรู้จักกันดีอยู่แล้ว นางก็คือพี่สาวคนโตของกู้ชีหลาง อดีตเซ่าซือมิ่งกู้แห่งตำหนักซือมิ่ง กู้หยวนซูนั่นเอง” จวินอั้นเทียนตอบกลับ
“นางนี่ช่าง…” เมื่อเยี่ยนจื่อเสาได้ยินชื่อของหญิงผู้นี้ ใบหน้าก็ดำคล ้าทันที “นางนี่ไม่ยอมแพ้จนวินาทีสุดท้ายเลยจริงๆ นะ แต่ว่าข้าไม่เข้าใจ ในเมื่อนางได้เป็นถึงฮองเฮาแล้ว เหตุใดยังต้องผูกใจเจ็บกับน้องเล็กอยู่อีก”“ไม่ได้ครอบครองจึงทำลายทิ้งอย่างไรเล่า!” เอ้อร์เหมาเอ่ย หญิงใจอำมหิตเช่นนี้เขาพบเจอมาไม่น้อยเลยเม่ยเอ๋อร์โกรธมาก “ตอนแรกน่าจะสังหารนางซะ!”“พระเสาวนีย์มีลงมาเมื่อไหร่หรือ” จวินอั้นหยวนที่ค่อนข้างกระจ่างในสถานการณ์เอ่ยถาม“แม้เพิ่งประกาศต่อใต้หล้า แต่มีรายงานว่าผู้ที่ทำหน้าที่สู่ขอของสำนักเหยาไถเซียนออกเดินทางล่วงหน้าไปนานแล้ว ยามน
