เยี่ยนอวี๋ “!!!”เยี่ยนอวี๋ที่ไร้ซึ่งปฏิกิริยาตอบกลับเบิกตากว้างมองพี่รองของนางนางไม่รู้เลยสักนิดว่าพี่รองของนางจะ ‘แปรพักตร์’ ได้ไวขนาดนี้ นี่มันจะเร็วไปแล้วแต่กลับเป็นเม่ยเอ๋อร์ที่ตอบสนองรวดเร็วที่สุด “นี่ ท่านนี่มันเกินไปแล้วกระมัง บุญคุณช่วยชีวิตไม่ตอบแทนเองกลับเอาน้องสาวของตนเองไปแลกเปลี่ยนเสียนี่”เยี่ยนจื่อเสา “???”นี่มันอะไรกัน?เขาว่าน้องสาวก็อยู่ร่วมกับต้าซือมิ่งเป็นอย่างดีไม่ใช่หรือทั้งครอบครัวไม่ใช่ว่าสุขสันต์ปรองดองหรอกหรือในเมื่อดีมากแล้วเหตุใดจะจัดงานแต่งงานไม่ได้เล่าหรือว่าเขาเข้าใจอะไรผิดไป!?อย่างไรก็ตาม…ต้าซือมิ่งบางคนรับคำ “ไม่เช่นนั้นก็เอาตามนี้กลับสำนักชางอู๋ไปหาท่านพ่อตาก่อน เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ เจ้าคิดว่าอย่างไร”
“ข้า…” แน่นอนว่าเยี่ยนอวี๋ต้องตอบปฏิเสธอยู่แล้วแต่ต้าซือมิ่งบางคนกลับไม่ยอมให้นางเอ่ยจนจบ “หัวใจของหงส์เพลิงนั่นก็นำกลับสำนักไปพร้อมกันพอดี”เยี่ยนอวี๋ “…”นางไม่รู้แล้วจริงๆ ว่าควรพูดกับเจ้าคนหน้าด้านไร้ยางอายผู้นี้เช่นไร หรือว่าที่นางพูดไปยังไม่ชัดเจนพออีกงั้นหรือ“ไม่ใช่ เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์เจ้าไม่เห็นด้วยอย่างนั้นหรือ” เยี่ยนจื่อเสาที่ตระหนักรู้ได้ในที่สุด บางทีเขาอาจจะเข้าใจอะไรผิดไป “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์เจ้าไม่ได้ชอบต้าซือมิ่งผู้นี้อย่างนั้นหรือ”เยี่ยนอวี๋ที่กำลังจะแสดงท่าที…“พรูด…ไม่!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่จู่ๆ ก็พูดคำที่สองออกมาได้เอ่ยแทรกขึ้นมา “ไม่!อ้ะเนะเน้ะ…”
