หลังคอภรรยา อีกมือก็ลูบหัวโล้นน้อยๆ ของเจ้าตัวเล็กซึมซับสัมผัสนุ่มนิ่มที่แตกต่างของภรรยาและลูกชาย“เจ้า…”เยี่ยนอวี๋ที่ในที่สุดก็ได้สติกลับมาอยากจะผลักต้าซือมิ่งออกส่วนหรงอี้ที่ถูกผลักก็ยอมถูกผลักออกอย่าง ‘ว่าง่าย‘ ไม่ได้จูบคอของปฐมราชินีอีกแต่ก็ไม่ยอมถอยออกไปไกลนักยังคงยึดหลังคอของปฐมราชินีเอาไว้แน่นเช่นเดิม“เจ้า…”เยี่ยนอวี๋อยากอัดคนแล้วจริงๆแต่มือใหญ่ของต้าซือมิ่งบางคนกลับเหลือพื้นที่มากพอที่จะทาบทับบนใบหน้าของนางกระทั่งใช้นิ้วโป้งเค้นคลึงผิวของนาง “ฟังนะ ข้าหรงอี้มีใจปฏิพัทธ์ต่อเจ้า เยี่ยนอวี๋”ไม่ใช่ไม่เคยคิดว่าจะค่อยๆ วางแผนต่อไปเรื่อยๆไม่ใช่ไม่เคยคิดว่าจะค่อยๆ ทำให้นางคุ้นชินไม่ใช่ไม่เคยคิดจะว่าค่อยๆ เข้าไปใกล้ชิด ตามพัวพันนาง
สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นวิธีการขอความรักที่ได้ผลมากที่สุดสำหรับปฐมราชินีเยี่ยนที่ชอบไม้อ่อนไม่ชอบไม้แข็งแต่ว่า…บัดนี้เวลานี้ ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ต้าซือมิ่งไม่คิดจะค่อยๆ รุกคืบอะไรนั่นอีกต่อไปแล้ว เขาอยากจะบอกให้ชัดเจนแจ่มแจ้งว่าเขามีใจให้กับนางผู้เป็นมารดาของเจ้าก้อนน้อยอาจจะเป็นรักแรกพบกระมังบางทีอาจจะเกิดขึ้นก่อนหน้านั้นนานแล้วไม่สนแล้วกระทำตามที่ใจปรารถนาตามขอความรักนางถ่องแท้ ชัดเจนแจ่มแจ้ง สง่างามผ่าเผยนั่นทำให้เยี่ยนอวี๋ที่เห็นความผ่าเผยในดวงตาของเขาอึ้งงันไปถึงแม้จะไม่เคยผ่านเรื่องรักใคร่ระหว่างหญิงชายมาก่อน แต่ปฐมราชินีเยี่ยนผู้สามารถแยกแยะความจริงคว
