ามเท็จได้ก็เข้าใจดีว่าชายที่อยู่ตรงหน้านางนี้กำลังบอกในสิ่งที่เขาคิดออกมาอย่างจริงใจไม่คิดปิดบังแม้แต่น้อย
นางที่เคยคาดเดาถึงจุดประสงค์ของเขามานับครั้งไม่ถ้วนก็ยังไม่อาจมองเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเขาได้ชัดเจน บัดนี้นางมองเห็นแล้วมันคือ ความบ้าคลั่ง แข็งแกร่ง การทำลายล้าง และ…“เจ้า…”เยี่ยนอวี๋ที่อึ้งไปครู่ใหญ่ถึงขั้นยกมือขึ้นจับใบหน้าของต้าซือมิ่งไว้ตามสัญชาตญาณ อยากจะมองดูการเปลี่ยนแปลงในส่วนลึกของนัยน์ตาของเขาให้ชัดๆ น่าเสียดายที่มองเห็นไม่ชัดนี่ไม่ใช่เพราะต้าซือมิ่งต้องการปิดบังแต่เกรงว่าตัวเขาเองก็ไม่รู้เช่นกันเยี่ยนอวี๋กะพริบตาเดิมอยากจะมองดูอีกสักหน่อย แต่กลับสบเข้ากับแววตาคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มเหมือนมีระลอกคลื่นหมุนวนอ้อยอิ่งบุปผาเบ่งบานงดงามของต้าซือมิ่งบางคนเข้า“เจ้าลูบใบหน้าของข้าขนาดนี้แล้วคงไม่อาจบอกว่าไม่ชอบข้าแล้วกระมัง” ใบหน้าที่ถูกลูบไล้เบาๆ ของต้าซือมิ่งสัมผัสได้ถึงความเนียนละเอียดเรียบลื่นราวกับเครื่องเคลือบ ใบหน้าของเขาเริ่มกลับมามีเลือดฝาดบ้างแล้วเยี่ยนอวี๋ “…”นางโดนยั่วยวนเข้าแล้วทนไม่ไหว
โดนยั่วยวนเข้าแล้วจริงๆนางยังลูบไล้ใบหน้าของคนผู้นี้แถมไม่คิดที่จะต่อต้านอีกด้วย“คิก”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เบิกตากว้างเฝ้ามองท่าพ่อท่านแม่มาสักพักแล้วพลันหัวเราะออกมาและโอบท่านพ่อท่านแม่เข้ามาแน่นกว่าเดิม แน่นขึ้นอีก “คิก! คิก! พ่อ!”ดังนั้นเยี่ยนจื่อเสาที่มองดูอยู่ยังมีอะไรไม่เข้าใ
