มเหลวของเขาแล้ว ทำให้เขากังวลใจขณะเดียวกัน เหอซงที่มาจากราชสำนัก ได้นำคำสั่งจากหยวนคังฮ่องเต้มา “เซ่าซือลิ่น ฝ่ามีมีพระบัญชาให้ท่านกำจัดโยวตูให้สิ้นซากไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม!”“…ขอรับ!” ลิ่นจ่างเอินที่จำต้องรับบัญชา สีหน้าแย่ลง เพราะเขารู้ดีว่ายากนักที่จะทำภารกิจนี้สำเร็จแต่ทว่าเหอซงก็ได้กล่าวแนะนำ “สามารถใช้พลังทั้งหมดในยามจำเป็นได้!”ลิ่นจ่างเอินใจเต้น “ข้าน้อย…เข้าใจแล้ว!”
“ข้าขอตัวก่อน” ถึงแม้เหอซงจะไม่เข้าใจใน ‘พลังทั้งหมด’ ที่ว่าพลังที่ว่านี้คือพลังอะไร แต่เขาไม่ต้องคิดก็รู้ได้ว่าต้องเป็นพลังที่น่าหวาดกลัวมากแน่นอนส่วนลิ่นจ่างเอินเขากลับเข้าใจเป็นอย่างดีว่า ‘พลังทั้งหมด’ ที่ว่านั้นคือพลังอะไร ดังนั้นเขาจึงเดินลงจากแท่นสังเกตการณ์ไปเมื่อเขากลับมา ในมือของเขาก็มีติ่งเนื้อสีดำก้อนหนึ่งที่มีกลิ่นชั่วร้ายลอยนวลอยู่! ขณะที่ฝ่ายหลังกำลังกลืนกินอยู่นั้นก็ได้ปล่อยแสงสีขาวลึกลับออกมาด้วย“…”แสงสีม่วงเป็นชั้นๆ ประกายอยู่บนติ่งเนื้อนี้ หนึ่งในนั้นราวกับประกายด้วยเงาแสงผนึก ทำให้ผนึกแสงสีขาวที่เปล่งประกายออกจากติ่งเนื้อนั้นเอาไว้และเจ้าก้อนนี้…ตุบตับ!ตุบตับ!…หลังจากที่มันเจอแสง เห็นได้ชัดว่ามันมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที! ทั้งยังค่อยๆ ส่งเสียงคล้ายเสียงเต้นของหัวใจออกมา ทำให้ลิ่นจ่างเอินและคนอื่นที่เฝ้าอยู่บนแท่นสังเกตการณ์สีหน้าเปลี่ยนไป
แต่ลิ่นจ่างเอินไม่ลังเลเลยที่จะนำติ่งเนื้อไปวางไว้บนแท
