องที่เพิ่งเข้ามาเอื๊อก! องครักษ์จวนอ๋องคนหนึ่งร่างกายระเบิด พร้อมกับทหารโยวตูที่ถูกเขาดึงตัวมาด้วยก็ถูกแทงจนแยกเป็นชิ้นๆ“รีบไปเร็ว! ไม่ต้องสนใจพวกข้า!” หนานเฉิงทงที่รู้ว่าผู้มาเยือนคือใครรีบตะโกนขึ้น แต่องครักษ์ที่ดึงเขาไว้ไม่มีทีท่าที่จะปล่อยมือเลยแต่กลับรอดจากเถาวัลย์นี้อย่างรวดเร็ว แล้วพุ่งเข้าไปยังกองทัพไฟที่อยู่ใกล้ที่สุด“เจ้า…”
“หุบปากแล้วช่วยข้าจัดการเถาวัลย์ประหลาดนี้ให้หน่อยได้หรือไม่” ซานเหมาที่เป็นหัวหน้าองครักษ์จวนอ๋องที่แปลงเป็นต้าเผิงกล่าวขึ้น ไม่มีเวลามาร้องไห้หรอก!หนานเฉิงทงพรางกระอักเลือดพรางหั่นเถาวัลย์ที่พุ่งเข้ามาเงียบๆแต่ดาบใหญ่กลับถูกเถาวัลย์แยกเป็นเสี่ยงๆ แล้ว เขาเองก็เกือบแล้วเช่นกันชิ้งงง! โชคดีที่ซานเหมาบางคนรวดเร็วจึงหลบได้ทันทันใดนั้นเอง…ในขณะนั้นเอง!โครม…สัตว์ประหลาดร่างคล้ายอิงหลงขนาดยักษ์ก็อ้าปากกว้าง พร้อมกับคลุมทั้งภาพม้วนเอาไว้ ดูท่าจะกลืนกินมันลงไปในคราวเดียว แต่เสียดาย…วิ้งงงกระบี่ไท่ชางที่ซ่อนตัวอยู่ในความว่างเปล่า ในที่สุดก็ออกมาแล้วขณะที่สัตว์ประหลาดร่างคล้ายอิงหลงอาวุโสนี้กำลังจะกลืนกินภาพม้วนนั้น! มันก็ออกมาแล้ว พร้อมทั้งทะลุเข้าไปยังร่างกายของสัตว์ประหลาดผ่านปากอันกว้างใหญ่นั้นโดยตรง
ดังนั้นเถาวัลย์ขนาดใหญ่ที่ปล่ยอท่าไม้ตายออกมาเมื่อครู่ มันยัง‘เห็น’ ได้อย่างชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้น หากมันมีดวงตาล่ะก็! มันก็คงมองไม่เห็นแล้ว…แคร่ก!ปัง! ปัง…กระบ
