าร่างก็ตาม! แต่ก็สามารถหยุดสัตว์ประหลาดใหญ่นี้ได้!แต่ทว่าเถาวัลย์ที่ไม่สามารถทำอะไรภาพม้วนได้ มันก็ได้เปลี่ยนเป้าหมายและลองแยกไปทางสองฝั่งของแม่น ้าเย่ว์หมิง และพุ่งไปทางกองทัพเมืองโยวตูและค่ายกลขุนเขาและท้องทะเลของสำนักจวินจื่อแต่น่าเสียดาย…โครม ค่ายกลขุนเขาและท้องทะเลของกองทัพเมืองโยวตูที่โบราณและลึกลับเหมือนภาพม้วน พวกเขาได้หยุดเถาวัลย์ขนาดใหญ่ไว้อย่างมั่นคง ไม่ถอย! และไม่บาดเจ็บด้วย!
ซี๊ดดด…ผู้คนบนฝั่งของแม่น ้าเย่ว์หมิงจำต้องสูดหายใจเข้าอีกเฮือกหนึ่ง!ภาพม้วนที่แข็งแกร่งเพียงนี้ หลังจากที่ไม่มีการเกื้อหนุนจากต้าซือมิ่งนั้น ได้เผยความเป็นตำนานของมันออกมาอย่างแท้จริงต่อทุกคนและจวินอั้นเทียนที่เดิมเพียงแค่จะอัญเชิญกระบี่สวรรค์มาเท่านั้นในที่สุดเขาก็โล่งใจเสียที ไม่ต้องสู้สุดชีวิตแล้ว “ภาพม้วนขุนเขาและท้องทะเลของตำหนักไท่ชาง ไม่ธรรมดาจริงๆ”ในขณะนั้นเอง ไม่เพียงแต่จวินอั้นเทียนเท่านั้นที่คิดเช่นนี้ แต่ทุกคนที่เห็นฉากนี้! ก็คิดเช่นนี้เช่นกัน ที่ต่างกันคือทุกคนกำลังยินดีกับเมืองโยวตู แต่เฉาหมิงเฉิงไม่ใช่ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจในการดำเนินการนัก แต่เฉาหมิงเฉิงมีสัญชาตญาณว่าเถาวัลย์นี้ต้องเกี่ยวข้องกับ ‘สหาย’ ที่ไปถึงเมืองลั่วสุ่ยพร้อมกันแน่ๆแต่เฉาหมิงเฉิงในตอนนี้รู้สึกว่า ‘สหาย’ น่าจะมีแผนการอื่นอีกจึงไม่ได้ทำอะไรมากนัก เพียงแค่คอยส่งสัญญาณลับๆ ให้กับสี่คนที่มาด้วยให้รีบตามหาตัวคุณหนูใหญ่
