มหาสำนักเยี่ยนที่พวกเขาไม่ได้ให้ความสนใจนักกำลังทำการใหญ่อยู่เยี่ยนอวี๋ที่กำลังรวมพลังวิเศษเข้ากับร่างกายของอิงหลงอาวุโสอยู่นั้น รอบตัวนางเปล่งประกายไปด้วยแสงหลากสี นางกำลังใช้ลำแสงเหล่านี้เป็นเส้นด้าย ‘เย็บ’ ปีกของลูกน้องกลับเข้าร่างถึงแม้ปมเย็บจะธรรมดา…“อะแฮ่ม”ต้าซือมิ่งหรงที่สังเกตการณ์ ‘ทักษะการเย็บ’ ของมารดาของลูกน้อยแล้ว พูดได้เพียงว่า ปฐมราชินีจับเข็มด้ายน้อยครั้งนัก เย็บได้ธรรมดาเช่นนี้ก็ไม่อาจโทษนางได้“เจ้าถอยไป!” เยี่ยนอวี๋ที่กำลังยุ่งอยู่ไม่ให้ต้าซือมิ่งดู นางรู้ดีว่าเย็บได้ไม่ดี แต่นางทำสุดความสามารถแล้ว แต่เจ้าคนคนนี้กลับมองไม่พอ แต่ยังส่งเสียงแบบนั้นออกมาเรื่อยๆ อีก! น่ารำคาญ!
“ไม่ไป” ต้าซือมิ่งหรงที่ไล่ไม่ไปกล่าว “ข้าอยากดู”เยี่ยนอวี๋ “…”“แต่คุณหนูใหญ่ของเราไม่อยากให้ท่านดู!” เม่ยเอ๋อร์ที่ปกป้องเจ้านายสุดความสามารถได้ช่วยเยี่ยนอวี๋แก้สถานการณ์ไว้ได้ นางกันต้าซือมิ่งไว้แล้ว แต่ฝ่ายหลังสูงกว่านางมากนักจึง ‘ไม่สามารถกัน’สายตานั้นได้เม่ยเอ๋อร์ทำได้เพียงไล่คนแล้ว “ยังไม่ถอยกลับไปอีก!”“ไม่ถอย” ต้าซือมิ่งที่สีหน้าซีดเซียวอยู่กับที่ไม่ขยับเม่ยเอ๋อร์ทนแล้วทนอีกก็ยังต้องทนต่อไป! ใครบอกให้คนคนนี้อ่อนแอถึงเพียงนี้เพียงเพื่อช่วยคุณหนูใหญ่ของนางเล่า หากนางจะตีเขาตอนนี้ก็ออกจะทำไม่ลงเสียหน่อยแต่ทว่าเยี่ยนอวี๋ไม่ได้สนใจแล้ว “แล้วแต่เขาเถิด”“หึ!” เม่ยเอ๋อร์แค่นเสียงไปเสียงหนึ่ง ทั้งย
