ดียวกันว่า สถานการณ์ใต้น ้าปกติดี ไม่มีอะไรผิดปกติ น่าจะไม่เกิดภัยน ้าท่วมอีกแล้ว“ไม่ว่าอย่างไรทุกอย่างต้องรอให้ต้าซือมิ่งออกมาก่อนค่อยว่ากันต้าซือมิ่งทรงพลังนักต้องไม่เกิดเรื่องแน่ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องออกมาแน่นอน” เฉินฉุนเฟิงมั่นใจในเรื่องนี้เฉิงคั่ว ชิงอ้ายเฟิงก็เห็นด้วยเช่นกัน แต่พวกเขาจำต้องกล่าวให้แน่ชัด “โยวตูอ๋อง ถึงแม้พวกข้าจะรอคำสั่งจากต้าซือมิ่งก็ตาม แต่หากมีคำสั่งจากฝ่าบาทพวกข้าเองก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้”“ข้าเข้าใจ ช่วงเวลานี้ก็จะไม่ทำให้ทุกท่านลำบาก และขอบคุณทุกท่านที่ยังคงเฝ้าอยู่เพื่อเมืองโยวตู ข้าซาบซึ้งใจมากนัก” อินสวินอี้กล่าวพร้อมกับคำนับให้กับทุกคน“ท่านอ๋องมิจำเป็นต้องทำเช่นนี้ พวกข้าเพียงแค่เห็นแก่ต้าซือมิ่งเท่านั้น” ถึงแม้ชิงอ้ายเฟิงจะรู้สึกว่าอินสวินอี้คนนี้ไม่เลวนักก็ตาม แต่น่าเสียดาย เมื่อเทียบกับแผนการและความทะเยอทะยานของฝ่าบาทในปัจจุบันแล้ว ไม่มีทางยอมปล่อยท่านอ๋องที่แสนโดดเด่นเช่นนี้ไปแน่นอนอินสวินอี้เองก็เข้าใจสถานการณ์ของเมืองโยวตูดี และไม่ได้กราชับมิตรกับคนพวกนี้ด้วย เพียงแค่กล่าวด้วยความซาบซึ้งใจ “ข้า
เข้าใจดี ขอแค่ต้าซือมิ่งและปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนปลอดภัยราบรื่นทุกอย่างด้วยเถิด”“แน่นอน”เฉินฉุนเฟิงและคนอื่นๆ มั่นใจ หลักๆ คือมั่นใจในตัวต้าซือมิ่งเพียงแต่…พวกเขาคาดคิดไม่ถึงเลยว่า ต้าซือมิ่งที่พวกเขามั่นใจเพียงนั้นกำลังแกล้งป่วยอยู่ในขณะนี้ แต่กลับกันปราชญ์
