ผู้นั้นที่สำนักศึกษาผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ เพื่อสืบหาความชื่นชอบโปรดปรานของฮองเฮาในอนาคตเสียหน่อยแล้ว…ในขณะเดียวกันณ เมืองโยวตู
ผู้คนจากกองกำลังต่างๆ ที่ลงน ้าไปแล้วล้มเหลว ได้ออกมาจากแม่น ้าเย่ว์หมิงแล้ว พวกเขาหาตัวคนสำนักจวินจื่อไม่พบเลยสักคนทำได้เพียงรายงานตามความเป็นจริงแล้ว“ไม่พบได้อย่างไร” อินสวินอี้ไม่เข้าใจ “พวกเจ้าหาดีแล้วหรือ”“ทูลท่านอ๋อง ข้าน้อยและคนอื่นๆ หาดีแล้วขอรับ ข้าน้อยยังใช้พลังสายเลือดสัมผัสไปที่ใต้แม่น ้า มั่นใจว่าเอ้อร์เหมาลงไปใน ‘รู’ ที่เดิมมีอยู่นั่นจริงๆ แต่ทว่ารูนั้นได้หายไปแล้วขอรับ”“มีจุดเปิดปิดใช่หรือไม่” อินสวินอี้ถามต่อองครักษ์ใหญ่บางคนส่ายศีรษะ “ไม่พบจุดเปิดปิดขอรับ บางทีอาจเป็นเพราะข้าน้อยและคนอื่นๆ อ่อนแอเกินไป จึงไม่สามารถสัมผัสได้ถึงจุดเปิดปิดได้ ขอท่านอ๋องส่งผู้แข็งแกร่งไปตรวจดูอีกครั้งด้วยขอรับ”“เจ้ารีบไปยังสำนักจวินจื่อเชิญประมุขสำนักจวินจื่อมา” อินสวินอี้รู้สึกว่าเรื่องนี้ยิ่งเริ่มร้ายแรงมากขึ้นแล้ว เกรงว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีอะไรขึ้น หรือว่า…หรือว่ากู้หยวนซูเด็กนั่นรู้ตั้งนานแล้วว่า พวกเขาหาจะตัวคนไม่พบแน่นอน ดังนั้นจึงได้ทิ้งคำพูดเหล่านั้นไว้ ให้พวกเขาไม่อาจขัดขืนได้…แต่ก็ไม่เหมือนอินสวินอี้คิดไม่ตก เฉินฉุนเฟิงคาดเดา “บางทีอาจเป็นเพราะเกิดการเปลี่ยนแปลงใหม่ที่ใต้น ้า”
“ถูกต้อง” เฉิงคั่วเองก็รู้สึกแบบนี้เช่นกันแต่ทว่าทุกคนที่ลงไปต่างก็บอกเสียงเ
