ได้รับผลกระทบอย่างมาก
แน่นอน! ต้องใช้เวลานานมากในการฟื้นฟู หรือไม่ก็ไม่อาจฟื้นฟูได้อีกเลยทว่าตรงหน้านี้…“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ หากไม่มีเรื่องอื่นใด ข้าเองก็ฝึกที่นี่เลยแล้วกัน?”เยี่ยนจื่อเสาที่ตื่นเต้นเช่นเดียวกัน เขาข่มกลั้นความปรารถนาเอาไว้และถามความเห็นของน้องสาวก่อนว่ามีแผนการอะไรอีกหรือไม่“ไม่มีอะไรแล้ว พยายามเข้านะเจ้าคะ” เยี่ยนอวี๋ตบไหล่พี่รองของนาง นางเองก็หวังว่าพี่รองของนางจะสามารถใช้ประโยชน์จากตรงนี้ในการบรรลุกายเนื้อเช่นกัน บางทีมันอาจจะเกิดปาฏิหาริย์กับกายเนื้อมนุษย์วานรหวาไหวที่เขาไม่สามารถแปลงกลับมาได้ก็เป็นได้นี่ถือเป็นความเจ็บปวดในใจของเยี่ยนอวี๋ด้วยเช่นกัน ทุกครั้งที่นางเห็นพี่รองอุ้มเสี่ยวเป่าอย่างระมัดระวังและไม่กล้าอุ้มนานนั้น ใครก็รู้ว่าเขากลัวจะไปทิ่มโดนตัวลูกน้อยเข้า เพราะมีขนหนามอยู่เต็มตัวเขาไปหมด ทั้งยังแข็งอีกด้วย“บางทีข้าอาจช่วยได้” ต้าซือมิ่งหรงที่ดูเหมือนรู้ว่าเยี่ยนอวี๋คิดอะไรอยู่เสนอขึ้น “ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของตำหนักซือมิ่งอาจช่วยพี่รองได้”เยี่ยนอวี๋รีบหันไปมองต้าซือมิ่งผู้นี้ทันที “ช่วยอย่างไร”“รอถึงเมืองหลวงก่อน ข้าจะพาเจ้าไปดูแล้วเจ้าจะรู้เอง”
“ได้” เยี่ยนอวี๋ตอบรับอย่างจริงจัง แต่ทว่า…“เขาไม่ใช่พี่รองของเจ้า”“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ เจ้ากำลังข้ามแม่น ้าแล้วรื้อสะพานทิ้งนะ”เยี่ยนอวี๋ “…”“แม้นว่าเราทั้งสองจะไม่มีพิธีสมรสอันยิ่งใหญ่ แต่เขาเป็นท่านลุงรองของเสี่ย
