กลับ ต้าซือมิ่งก็ยื่นแขนออกไปแล้วจากนั้นก็โอบนางที่อยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือเข้ามาในอ้อมกอดพร้อมกับลูกน้อย!ท่าทางนั่น…ช่างเป็นธรรมชาติเหลือเกิน!แต่ในขณะนั้นเอง…วิ้งงง!
ทั้งพื้นที่สั่นคลอนเล็กน้อยราวกับมีอะไรบางสิ่งไปขยับผนึกทั้งอันขณะเดียวกัน!โครมมม!อิงหลงอาวุโสที่พยายามอย่างเต็มที่เพื่อกระตุ้นค่ายกล มันลองเปิดตาค่ายกลและรีบตามปฐมราชินีของมันไป ดังนั้นการเคลื่อนไหวนี้เป็นฝีมือของมันจริงๆแม่น ้าหมิงเย่ว์ก็เกิดคลื่นน ้าอีกครั้งเพราะฝีมือของมัน! แต่ทว่าอิงหลงอาวุโสได้ฟื้นคืนสติแล้ว ดังนั้นมันจึงควบคุมพลังและไม่ได้ก่อให้เกิดคลื่นพายุอีกแต่ผู้คนที่อยู่ริมฝั่งแม่น ้าต่างก็ตกใจกลัว ยิ่งไปกว่านั้นคือเซี่ยเย่าแห่งสำนักเหยาไถเซียนได้ส่งเสียงร้องขึ้น “ดู! ศิษย์พี่หญิงใหญ่ของสำนักข้าสมคำร ่าลือใช่หรือไม่! สถานการณ์เช่นนี้…ต้องเป็นสัญญาณของความล้มเหลวแน่ๆ!”“นี่มัน…” เฉินฉุนเฟิงอยากจะพูดอะไรบางอย่างภาพม้วนขุนเขาและท้องทะเลที่ค่อยๆ จางหายไปในท้องฟ้าเหนือเมืองโยวตูนั้นกลับสลายหายไปหมดโดยบังเอิญในขณะนี้เอง! และม่านพลังศักดิสิทธิ์ที่ต้าซือมิ่งได้เปิดขึ้นตั้งแต่ตอนแรกก็หายไปจนหมดเช่นกัน
“ไม่ดีแล้ว!” เฉิงคั่วมีสีหน้าเคร่งขรึม คิดในใจหรือว่าเขาควรจะต้องกลับเมืองหลวงไปก่อนจริงๆชิงอ้ายเฟิงเองก็ตระหนกเช่นกัน ประเด็นคือการหายไปของภาพม้วนขุนเขาและท้องทะเลได้ส่งผลกระทบต่อจิตใจคนในที่เกิดเหตุเป็นอย่างมาก กลิ่นอา
