“…”ทุกคนเงียบงัน! มีเพียงเสียงซู่ๆ ของน ้าที่ไหลกลับไป ไม่มีเสียงอื่นใดอีกถึงแม้ทุกคนจะรู้ว่าต้าซือมิ่งท่านนี้จะแข็งแกร่ง! แข็งแกร่งมาก!เป็นบุรุษที่องค์จักรพรรดิมิอาจสู้ได้ แม้จะรวมพลังกับหลายฝ่ายก็ตามแต่ว่า…นอกจากอินสวินอี้แล้ว คนที่เหลือก็ไม่เคยได้เห็นว่าต้าซือมิ่งแข็งแกร่งเพียงใด รู้เพียงแค่เขาแข็งแกร่ง จนถึงบัดนี้… จนถึงเมื่อครู่นี้… พวกเขาเพิ่งรู้ ตำนานก็คือตำนาน! มารดามันเถอะ!นี่มันช่าง…“จู่ๆ ก็เข้าใจว่าเหตุใดสาวงามมากมายในเมืองหลวง เพียงเห็นภาพวาดต้าซือมิ่งก็อยากจะแต่งงานกับเขาให้ได้ หากข้าเป็นสตรี ข้าก็อยากแต่งกับต้าซือมิ่ง!”“ใช่ๆๆ ข้าก็เช่นกัน! หล่อเหลาสุดๆไปเลย แม่เจ้า!”“ข้าด้วย! ข้า…”รวมถึงแม่ทัพเช่นชิงอ้ายเฟิง เฉินฉุนเฟิงก็อุทานสิ่งที่ไม่สมตัวตนออกมา พวกเขาไม่คิดเลยว่าต้าซือมิ่งจะแข็งแกร่งเพียงนี้
“พอแล้ว พวกเจ้าคิดเท่านี้ก็พอ อย่าพูดออกมาให้ต้าซือมิ่งขยะแขยง คนอื่นเขามีภรรยาในใจแล้ว แม้พวกเจ้าฝึกบำเพ็ญจนบรรลุ ‘คัมภีร์ดอกทานตะวัน’ เข้าวังเป็นนางฟ้าก็เทียบปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนมิได้หรอก” อินสวินอี้กล่าว“เอ่อ…”เฉินฉุนเฟิงและคนอื่นๆ พูดไม่ออก“อ้ะเนะ!”เจ้าตัวน้อยเพิ่งตั้งสติขึ้นได้ เขามองท่านพ่อของเขาด้วยดวงตาเป็นประกาย “อ้ะเนะ! อ้ะเนะเนะ… อ้ะ…” ท่านพ่อเก่งจังเลย! เก่งที่สุดเลย! ว้าว…เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่โห่ร้องดีใจก็ถูไถท่านพ่อของเขาอย่างมิอาจปิดบังความชื่นชมและความกตัญญูต่อท่