ณที่อยู่ข้างนอกสงบลงอย่างสมบูรณ์แล้วเยี่ยนอวี๋จึงลืมตาขึ้น ทำให้ทุกคนในโถงโล่งอก“ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน เป็นอย่างไรบ้างแล้ว”“น่าจะไม่กำเริบอีก” เยี่ยนอวี๋ฟื้นคืนสติ เมื่อนางก้มลงมองลูกแก้วชั่วร้ายในมือก็รับรู้ได้ว่าข้างในลูกแก้วชั่วร้ายนอกจากจะมีกลิ่นอายของปีศาจระกาเก้าเศียรแล้ว ยังมีพลังชั่วร้ายอันบริสุทธิ์ที่ไม่ใช่พลังของปีศาจระกาเก้าเศียรอยู่ในนั้น!“ดูท่าปีศาจระกานั่นรวบรวมพลังวิญญาณส่วนใหญ่ของมันไว้ในลูกแก้วชั่วร้ายนี้ เพื่อหลอมให้มันเป็นดวงวิญญาณในร่างของมันมิน่าล่ะ ร่างของมันจึงอ่อนแอเช่นนี้” เยี่ยนอวี๋พึมพำพลางยกมือขึ้นมาปัดเป่ากลิ่นอายของปีศาจระกาทิ้งต๊าก! เสียงไก่ร้องดังขึ้น เป็นสัญญาณล่วงลับของปีศาจระกาเก้าเศียร ทว่าพลังชั่วร้ายที่บริสุทธิ์กว่าในลูกแก้วชั่วร้ายกลับส่งเสียง วิ้งขึ้นมาก่อนจะหายไปหากไม่ใช่เพราะเยี่ยนอวี๋ใช้พลังวิเศษกักขังลูกแก้วชั่วร้ายนี้ไว้เกรงว่าพลังคลุ้มคลั่งของมันคงทำให้ทุกคนในโถงกลายเป็นแบบอิงหลงเมื่อครู่ได้“ลูกแก้วชั่วร้ายแดนมืด” แก่นวิญญาณอสูรมังกรขาวที่เงียบมาตลอดก็เอ่ยขึ้น “เกรงว่านี่คือลูกแก้วชั่วร้ายแดนมืดที่แพร่ขยายในระบบมาร!”
“คืออะไรนะ” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้วงามดั่งภาพวาดของตน “เจ้ารู้จักหรือ” ในอดีตครั้นนางผนึกแดนมืดวิญญาณอสูร นางไม่เคยได้ยินลูกแก้วชั่วร้ายแดนมืดอะไรนั่นเลย“เคยได้ยิน แต่ข้าน้อยมิทราบรายละเอียด หากท่านสนใจ ลองไปหาวิญญาณอสูรสักตัวมาถ
