สามารถสั่งกระบี่ไท่ชางได้แน่นอน และยิ่งไม่สามารถทำให้กระบี่ไท่ชางสังหารมันเพียงดาบเดียวเช่นนี้ได้!แต่ว่า… มันคิดผิดไปแล้วจนเมื่อก่อนที่มันจะสลายไป มันถึงเพิ่งรู้ว่าที่ผ่านมาไม่ใช่ต้าซือมิ่งท่านนั้น แต่คือสตรีตรงหน้าคนนี้ที่ใช้กระบี่ไท่ชางได้ เพราะว่า…นางก็คือปฐมราชินีหยวนชู!“ไม่…”
เสียงร้องไม่เต็มใจของปีศาจระกาเก้าเศียรดังออกมาจากลูกแก้วชั่วร้ายที่เยี่ยนอวี๋ดึงออกมาไม่ขาดสาย แต่มันก็ทำได้เพียงร้องอย่างทุกข์ทรมาน ร่างวิญญาณของมันที่ถูกทำลายในทันทีมิอาจหลอมรวมกับลูกแก้วชั่วร้ายได้ทันด้วยซ ้าเพียงกระบี่ไท่ชางเล่มเดียว ถึงแม้จะมีอิทธิฤทธิ์เพียงส่วนหนึ่งของอดีต แต่ก็เพียงพอที่จะทำลายลูกแก้วชั่วร้ายของปีศาจระกาเก้าเศียรทำให้ดวงจิตของมันสลายหายไป เหลือเพียงเสียงร้องทุกข์ทรมานดังก้องในโถงอั่ก…กู้หยวนซูเองก็กระอักเลือดสีดำออกมาก่อนจะสลบไปในทันทีทว่าตอนนี้ไม่มีใครสนใจนาง เพราะอิงหลงโบราณที่อยู่ข้างนอกกำลังคลุ้มคลั่ง!แม้แต่เยี่ยนอวี๋ ขณะที่นางเก็บกระบี่นั้นนางก็เรียกภาพไท่จี๋หยวนชูอีกครั้ง และส่งเสียงเรียกไปที่อิงหลงโบราณ “เสี่ยวอิง! ตื่น…”กรรร! มังกรโบราณกระพือปีกขนาดใหญ่กลายร่างเป็นมังกรพิโรธ ดวงตาของมันแดงฉาน ในหัวมีเพียงภาพที่นายหญิงของพวกมันถูกทำร้าย มิอาจได้ยินเสียงของเยี่ยนอวี๋เลยเสียงคลุ้มคลั่งดังกึกก้องดับเสียงของเยี่ยนอวี๋
วิญญาณอิงหลงโบราณที่บ้าคลั่งนั้น มันถึงกับทำลายโซ่ตรวนที่เยี
