กู้หยวนซูเบิกตาโพลงอย่างไม่อยากจะเชื่อ!อินหลิวเฟิงก็คัดค้านทันที “กูไหน่ไน หากเจ้าจะพาใครไป คนนั้นก็ควรเป็นข้า เหตุใดจึงพานางไปเล่า!?”“เจ้า เอ้อร์เหมา จวินฮวน นายท่านจวิน ศิษย์พี่รองและเม่ยเอ๋อร์ทุกคนไปพร้อมข้า” เยี่ยนอวี๋คิดไว้อยู่แล้วว่าจะพาวิหคทมิฬน้อยตัวนี้ไปด้วยเมื่ออินหลิวเฟิงครุ่นคิดแล้ว พบว่าเพียงแค่พลังของท่านลุงและยังมีพวกเขาช่วยกันสอดส่องย่อมต้องสามารถคุมกู้หยวนซูไว้ได้ เขาจึงมิได้ปฏิเสธ “เช่นนั้นลงไปตอนนี้เลยหรือไม่”“อืม พกยันต์ติดตัวไว้ให้ดี มันสามารถปกป้องพวกเจ้าจากการถูกวิญญาณชั่วร้ายสิงร่างได้” เมื่อเยี่ยนอวี๋กำชับเสร็จ นางก็เดินไปทางตาค่ายกล รอบตัวแผ่ซ่านคลื่นที่มิอาจคาดเดาได้“จริงๆ ด้วย!” ปีศาจระกาเก้าเศียรตื่นเต้นในขณะเดียวกัน เยี่ยนอวี๋ก็นั่งขัดสมาธิลงข้างหน้าตาค่ายกลแล้ว กลิ่นอายของผนึกหยวนชูทั้งมวลถูกดึงออกมาด้วยพลังจิตใจแสงลึกลับสีม่วงค่อยๆ สว่างขึ้นผ่านไปเพียงไม่นาน ผนึกแดนมืดของวิญญาณอสูรที่ถูก ‘ปลุก’ก็ค่อยๆ เผยให้เห็นลวดลายคล้ายภาพเฟิงสุ่ย จวินฮวนที่กำลังตั้งใจดู
นั้นรู้สึกได้เปิดโลกทัศน์ให้ตนเองมาก “ภาพม้วนขุนเขาและท้องทะเล!”“ตราผนึกอันเป็นเอกลักษณ์ของตำหนักไท่ชาง ว่ากันว่าภาพมหาทวีปของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ลวดลายแต่ละเส้นหมายถึงสายวารีและเทือกขุนเขาที่ไม่ธรรมดา มันซ่อนความลึกลับของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าไว้ และมีพลังทำลายล้างเผ่ามารอย่างมหาศาลและมั่นคง”เมื่อจวินอั
