อดูก่อน” ปีศาจระกาเก้าเศียรเริ่มหวั่นไหว โดยเฉพาะเมื่อมัน‘เห็น’ เยี่ยนอวี๋พาคนเดินเข้าไปในค่ายกลที่ปิดกั้นไว้ในปีกขนาดใหญ่ของอิงหลง มันก็ยิ่งหวั่นไหว!“ร่างของนางมีพลังจิตที่ไม่ปกติ สามารถทำให้พลังของบรรพบุรุษอิงหลงหลบเลี่ยงเปิดทางเองได้! เกรงว่านี่คงเป็นเหตุผลที่ต้าซือมิ่งท่านนั้นให้ความสำคัญกับนางนัก!”ปีศาจระกาเก้าเศียรคิดไม่ถึงเลยว่าเยี่ยนอวี๋มีพลังเช่นนี้ได้อย่างไร! แต่มันก็คาดเดาไว้ว่าอาจจะเป็นพรสวรรค์ในตัวนางตั้งแต่เล็กที่ครานั้นยังไม่ถูกปลุก!หากเป็นเช่นนั้น มันอดที่จะคิดต่อไปไม่ได้ว่า บางทีมันอาจจะลอบดูดกลืนพลังของสตรีนางนี้มาที่ร่างของตนได้ หากสำเร็จ…ปีศาจระกาแค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว!“ท่านปราชญ์?”กู้หยวนซูที่รู้สึกได้ก็ส่งกระแสจิต “ท่านมีแผนการดีๆ หรือไม่”
ปีศาจระกาเก้าเศียรเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจบอกว่า “ใช่แล้ว เราทิ้งนางไว้ในตาค่ายกลที่นี่ได้ เด็ดปีกข้างหนึ่งของต้าซือมิ่งเสีย”“ใช่แล้ว!” กู้หยวนซูดีใจเก็บอาการไม่อยู่ ถึงแม้นางไม่อยากยอมรับว่านังคนชั่วนั่นแข็งแกร่ง แต่หากสามารถกำจัดนังคนชั่วได้นางก็ยินยอมที่จะยอมรับผลเช่นนั้นขอเพียงนังคนชั่วตายได้! ไม่สิ อันที่จริงนางอยากเห็นอีกฝ่ายตายทั้งเป็นมากกว่า ทำให้นางเป็นได้เพียงของเล่นที่ถูกผู้คนกลั่นแกล้งเย้าแหย่ การตายถือว่ายังน้อยไปสำหรับนังคนชั่วคนนี้!ขณะที่กู้หยวนซูคิดแผนการชั่วร้าย เยี่ยนอวี๋ก็กำลังแจกยันต์ให้ทุกคน ยันต์ใบ
