หนึ่งยื่นไปข้างหน้านาง นางสะดุ้งเล็กน้อย “นี่คืออะไร”“ยันต์ที่ทำให้เจ้าซื่อสัตย์น่ะ” เยี่ยนอวี๋ตอบราบเรียบ “ไม่ว่าเจ้ามีความคิดอย่างไร สถานที่แห่งนี้คือถิ่นของข้า อย่าคิดมิซื่อ”“ฮะๆ” กู้หยวนซูหัวเราะอย่างเสแสร้งสองสามที นางรับยันต์นั่นไว้ปีศาจระกาเก้าเศียรกลับตะลึงกับยันต์ตรงหน้านี้ “ยันต์ปราบมารตำหนักไท่ชาง!”ครานี้เอง…
กู้หยวนซูเดาได้ว่า “ตำหนักไท่ชางอีกแล้วหรือ หรือว่าต้าซือมิ่งได้รับมรดกจากปฐมราชินีหยวนชู” นางคิดไปเองว่าต้าซือมิ่งเป็นผู้เขียนยันต์เหล่านี้“ข้าไม่รู้ แต่ยันต์เหล่านี้คือยันต์ปราบมารของตำหนักไท่ชางแน่นอน! มิน่านังหนูคนนี้จึงโอหังนัก ที่แท้ก็เพราะมียันต์เหล่านี้นี่เอง”ปีศาจระกาเก้าเศียรกล่าวด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อยจะให้ไม่หวาดกลัวได้อย่างไร ยันต์ปราบมารของตำหนักไท่ชางคือยันต์ที่แข็งแกร่งที่สุดในสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ปีศาจที่ถูกสร้างขึ้นด้วยพลังต้องห้ามเช่นมัน ย่อมเกรงกลัวยันต์ประเภทนี้มากที่สุด!หากไม่ใช่เพราะบัดนี้มันซ่อนอยู่ในอนุสติของกู้หยวนซู มันคงมิอาจเผชิญหน้ากับยันต์โดยตรงได้ เพราะลูกแก้วชั่วร้ายไม่อยู่กับมันมันมิอาจต้านทานพลังทำลายล้างของยันต์ระดับนี้ได้ในขณะที่ปีศาจระกาเก้าเศียรตื่นตระหนกอยู่นั้น เยี่ยนอวี๋ก็จัดวางตำแหน่งให้ทุกคนเรียบร้อยแล้ว “ตำแหน่งที่พวกเจ้ายืน เป็นตำแหน่งช่องว่างของผนึก ช่องว่างเหล่านี้เป็นจุดเชื่อมต่อที่สามารถควบคุมไม่ให้บรรพบุรุษอิงหลงกลายเ