เมื่อจวินอั้นหยวนตั้งสติขึ้นได้ เขาครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย แต่เมื่อเขาสัมผัสถึงกลิ่นอายต้นกำเนิดวิญญาณธาตุน ้าอันบริสุทธิ์ในยันต์นั้นแล้ว เขาก็รู้พลังของยันต์ใบนั้นอย่างไร้ข้อสงสัย!“ท่าน… ท่านยังเป็นอาจารย์เขียนยันต์ในตำนานด้วยรึ!” จวินอั้นหยวนที่เรียกขานนางด้วยคำสุภาพ เขาก็มั่นใจว่าปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนท่านนี้เป็นบุคคลในตำนานเหมือนต้าซือมิ่ง ถึงแม้ในด้านตบะแล้ว ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนยังสู้ต้าซือมิ่งมิได้ แต่วิธีการอันลึกลับมากมายของนางก็ถือว่าเทียบเคียงกับต้าซือมิ่งได้แล้ว!มิน่าบุคคลเช่นต้าซือมิ่งท่านนั้นจึงยอมสยบภายใต้อำนาจปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน นางไม่เพียงงดงาม ยังเพียบพร้อมไปด้วยความสามารถ!จวินอั้นหยวนกำลังทอดถอนใจ อินหลิวเฟิงก็เข้ามาตบไหล่เบาๆเขากล่าวด้วยน ้าใสใจจริงว่า “นี่เป็นเพียงความสามารถอันน้อยนิดของกูไหน่ไนเท่านั้น ไม่มีค่าที่จะกล่าวถึงแม้แต่น้อย”จวินอั้นหยวน “…”ผู้มีอายุมากโขเช่นเขาเหมือนเพิ่งได้เปิดโลกอีกครั้ง“จะว่าไปแล้ว ใต้น ้าสงบดีจริงๆ” อินหลิวเฟิงที่เย้าแหย่ท่านลุงเสร็จ เขาก็อดทอดถอนใจกับสถานการณ์ใต้น ้าเย่ว์หมิงในยามนี้มิได้“หลายเดือนก่อนที่ข้ามา สภาพแย่กว่านี้มากนัก”
“ใช่” เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ จวินอั้นหยวนก็นึกซาบซึ้งต้าซือมิ่งในใจ“บัดนี้ต้าซือมิ่งผนึกกระแสน ้าที่เชี่ยวกรากในแม่น ้าไว้แล้ว ครานั้นเขาร่วมมือกับท่านปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนใช่หรือไม่”“…ถือว่าใช่” เยี่ยนอวี๋พย
