ความสุขหลังจากนั้นทุกอย่างก็สงบสุขดี จนกระทั่งวันรุ่งขึ้น ผู้คนแต่ละสำนักมารวมตัวกันที่ริมแม่น ้าเย่ว์หมิงในเมืองโยวตูอีกครั้ง พวกเขาต่างรอปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนจัดทัพ
“แจกให้ทุกคน” เยี่ยนอวี๋เดินออกมาจากค่ายกระโจม นางส่งกระดาษที่มีภาพต่างกันปีกหนึ่งให้เม่ยเอ๋อร์แจกให้อินสวินอี้ เฉิงคั่วเฉินฉุนเฟิง ชิงอ้ายเฟิงและคนอื่นๆกู้หยวนซูและเหลียงเฉิงคุนผู้นำทัพสำนักคุนอู๋ไม่ได้รับกระดาษอย่างน่าแปลก ทั้งสองไม่พอใจ “เหตุใดเราสองคนจึงไม่มี ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนไม่รู้จักแยกแยะเลยนี่”“ใช่” เยี่ยนอวี๋พยักหน้ายอมรับกู้หยวนซูและเหลียงเฉิงคุน “…”พวกเขาไม่เคยเจอคน ‘เปิดเผย’ เช่นนี้มาก่อน! ย่อมรู้สึกจุกจนไร้คำพูดและไม่สามารถทำอะไรได้“คนที่ได้รับแผนภาพจะเห็นว่าแผนภาพที่แต่ละคนได้รับไม่เหมือนกัน ข้าต้องการให้พวกเจ้านำคนของตนเองจัดทัพตามภาพที่พวกเจ้าได้รับ” เยี่ยนอวี๋อธิบายเหล่าคนที่ได้รับแผนภาพต่างดูภาพอันซับซ้อนในมือของตนอย่างตั้งใจทันที สำหรับเฉินฉุนเฟิงผู้ฉลาดรอบรู้ในเรื่องค่ายกลเฟิงสุ่ยแล้วจึงไม่ใช่เรื่องยากนักแต่เฉิงคั่ว ชิงอ้ายเฟิง และอินสวินอี้กลับดูไม่รู้เรื่อง ทว่าข้างกายพวกเขาก็มีคนที่ดูเป็น เมื่อเป็นดังนั้นทุกคนจึงกล่าว “ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนโปรดวางใจ”
“อืม” เยี่ยนอวี๋พยักหน้า “คนที่ถูกขานเรียกต่อจากนี้ตามข้าลงไปใต้น ้า”จากนั้น อินหลิวเฟิง เอ้อร์เหมา กู้หยวนซู และจวินฮวน รวมถึงจวินอั้นหยวนก็ถูกเย
