เจ็บใจจริงๆ!ชิงอ้ายเฟิงไม่อยากกล่าวถึงอีก เขาประสานมือคารวะเยี่ยนอวี๋ที่ลงสู่พื้นดินแล้ว “ข้าน้อยชิงอ้ายเฟิง ผู้ดูแลหอราชทัณฑ์สำนักชิงเหลียน ได้รับบัญชาองค์จักรพรรดิให้มาโยวตู ก่อนหน้านี้ข้าน้อยมีตาหามีแววไม่ ข้าน้อยละอายใจยิ่งนัก”“ข้าน้อยเฉินฉุนเฟิง เซ่าซือมิ่งแห่งตำหนักซือมิ่ง อยู่ใต้บังคับบัญชาต้าซือมิ่ง ข้าน้อยเต็มใจน้อมรับคำสั่งปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนเพื่อแก้ไขปัญหาอุทกภัย” เฉินฉุนเฟิงเองก็รายงานตัวด้วยความเต็มใจผู้คนที่เหลือต่าง ‘รายงานตัว’ ต่อเยี่ยนอวี๋ ถึงแม้พวกเขาจะได้รับบัญชาองค์จักรพรรดิให้มาคอยฟังคำสั่งของกู้หยวนซู แต่เรื่องนี้ย่อมไม่เป็นอุปสรรคต่อการรายงานตัวต่อหน้าปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนถึงแม้บัญชาขององค์จักรพรรดิคือการจับกุมปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนและโยวตูอ๋อง ทว่าสถานการณ์ของทั้งสองต่างกัน โยวตูอ๋องนั้นเข้าหาได้ยาก และพวกเขาไม่คิดจะเข้าหาแน่นอน ทว่าปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนท่านนี้…
ตราบใดที่เป็นจิ้งจอกเฒ่าย่อมตรึกตรองได้ด้วยตนเอง บทจะเปลี่ยนฝ่ายก็เปลี่ยนได้อย่างรวดเร็ว ทำเอาเม่ยเอ๋อร์อดแขวะไม่ได้ว่า“นกสองหัว” จนจิ้งจอกเฒ่าเหล่านั้นหน้าชาไปหมด“…”กู้หยวนซูที่กำลังตะลึงงัน นางย่อมได้ครองตำแหน่งผู้อับอายที่สุดในนั้นไปโดยปริยาย ไม่มีผู้ใดสู้นางได้ถึงแม้ทุกคนจะไม่ได้พูดอะไร แต่กู้หยวนซูก็รู้ว่าทุกคนกำลังเยาะเย้ยนาง และนางในวันนี้ก็กลายเป็นตัวตลกไปแล้ว!โดยทั่วไปแล้ว การท้าประลองโดยการเรี