ยกสวรรค์ประจักษ์เป็นการประลองฝีมือที่มีมาตรฐาน ยุติธรรมและมีอำนาจสูงสุดในแวดวงนักฝึกฌาน ทว่าเยี่ยนอวี๋ทำให้ทุกอย่างกลับตาลปัตร… ในเมื่อตัวนางเองเป็นถึงปฐมราชินีผู้สร้างโลก! แม้สวรรค์จะโง่เขลาก็คงไม่มาเป็นพยานให้กู้หยวนซู ทว่าเรื่องที่สวรรค์ปรีดาจนเสียสตินั่นน่ะเป็นเรื่องจริง เพราะสวรรค์ถึงกับวิ่งเต้นพร้อม ‘ชูดอกไม้กู่ร้องอย่างดีใจ’รอบตัวเยี่ยนอวี๋กู้หยวนซูจึงกลายเป็นตัวตลกอย่างสมบูรณ์ หากไม่ใช่เพราะปีศาจระกาเก้าเศียรเตือนสตินางไว้ นางคงรู้สึกอับอายตราบสิ้นดินฟ้าไปแล้ว‘แค่ก’ กู้หยวนซูที่ถูกปีศาจระกา ‘ปลุก’ นางยังคงรักษามาดไว้“ดูท่าสวรรค์จะชื่นชอบแม่นางเยี่ยนเป็นพิเศษ เมื่อเป็นเช่นนี้ข้าก็ไม่มี
อะไรจะพูด การประลองของเจ้าและข้าจบเพียงเท่านี้ ส่วนเรื่องแก้ไขปัญหาอุทกภัย ข้ายินยอมฟังคำสั่งของเจ้า”“ศิษย์พี่ใหญ่ใจกว้างนัก!” คนสำนักเหยาไถเซียนผ่อนคลายสถานการณ์อันน่าอับอายลง ก่อนจะกล่าวเยินยอนาง“มาแก้ไขปัญหาอุทกภัยอย่างสันติเถิด” เฉินฉุนเฟิงกล่าว“เช่นนั้นได้โปรดท่านปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนจัดการ พวกข้ากลับค่ายพำนักรอฟังคำบัญชา”เยี่ยนอวี๋กวาดตามองกู้หยวนซู ถึงแม้จะไม่พอใจผลลัพธ์ของวันนี้ แต่ก็ไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่น “ในเมื่อทุกท่านไม่มีความเห็นอื่นใด พรุ่งนี้จงฟังและปฏิบัติตามคำสั่ง อย่าสร้างปัญหาอื่นใดอีก”“น้อมรับคำสั่งขอรับ!”“ขออำลา”เหล่าคนราชสำนักที่มาด้วยความอยากรู้อยากเห็น จากไปด้วยความตื่
