องวิญญาณโบราณหรือ”เมื่อเยี่ยนอวี๋ได้ยินดังนั้น นางก็ไม่สนใจกู้หยวนซูที่จากไปไกลคนนั้นอีก นางมองไปที่ต้าซือมิ่งที่กำลังป้อนอาหารให้เด็กน้อย “เจ้ารู้รึ”“หึ“ หรงอี้ยิ้มบางๆ “เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า?”“บอกมา” เยี่ยนอวี๋นั่งลงข้างหน้าสองพ่อลูกทันที “นางเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของเจ้า เจ้าต้องรู้แน่นอนว่าปีศาจระกาในร่างนางเป็นปีศาจแบบไหน”“ประเด็นแรก ข้าไร้ญาติมิตร ตำหนักซือมิ่งเป็นตำหนักซือมิ่งของจักพรรดิหยวนคัง ประเด็นที่สอง ข้ารู้ว่านางเป็นอย่างไรก็จริง แต่อยากให้ข้าบอกเจ้างั้นหรือ ก็ใช่ว่าจะไม่ได้”“ต้องการอะไร” เยี่ยนอวี๋ถามตรงๆต้าซือมิ่งยิ้มบางๆ อีกครั้ง “เจ้าคิดว่าข้าขาดอะไร”“ขาดภรรยา” อินสวินอี้ที่อยู่ข้างๆ ตอบเงียบๆ
