่านพ่อของเขา เขารีบหันกลับไปหาท่านพ่อทันที “อ้ะเนะเนะ!”ต้าซือมิ่งหยิกแก้มปีศาจน้อยเบาๆ ก่อนจะใส่หมูสับลงไปในข้าวต้ม เขาพูดโดยมิได้มองไปที่เฉินคั่วว่า “ข้าฟังคำสั่งของปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน”“ซี้ดด” อินสวินอี้รู้สึกปวดฟันขึ้นมาทันที ยังมิทันแต่งงานกันก็ทำให้เขาปวดฟันได้ตลอดเวลาเช่นนี้ โชคดีที่วันข้างหน้าเขาไม่ต้องเป็นพยานรู้เห็นอะไรแล้ว มิเช่นนั้นจะทนรับอย่างไรไหว“เนะ!” เยี่ยนเปสี่ยวเป่าจึงพยักหน้าตาม ใช่! ฟังท่านแม่ทุกคนกลับมิสามารถละสายตาจากต้าซือมิ่งได้ ภาพตรงหน้าในยามนี้ของเขาช่าง… ช่างตะลึงจนตาพร่าจริงๆ เขา… เขากำลังทำ…ทำอาหาร ดู… ดูเหมือนว่ายังช ่าชองมากด้วย… สมแล้วที่เป็นต้าซือมิ่ง แม้แต่ทำอาหารยังมีท่าทีสง่างามและโดดเด่นเช่นนี้ คนที่ไม่รู้คงคิดว่าเขากำลังปรุงอาหารโอชาชั้นเลิศ กลิ่นไอเทพรายล้อม
คนของสำนักเหยาไถเซียนดึงความสนใจของทุกคนกลับมา “ในเมื่อต้าซือมิ่งไม่คัดค้าน คงหมายถึงเห็นด้วย! คุณหนูใหญ่ท่านนี้ท่านมีอะไรจะกล่าวรึไม่”“ข้า…” อันที่จริงเยี่ยนอวี๋ก็มิได้จะปฏิเสธ เพียงแต่ว่าคนกลุ่มนี้พูดส่งเสริมกันไม่หยุด นางไม่มีจังหวะพูดเลย แม้แต่ตอนนี้เอง!กู้หยวนซูยังขัดจังหวะพูดขึ้นว่า “หากเจ้าจะบอกว่าความสามารถยังตื้นเขิน ไม่อยากประลอง จะทำลายมิตรภาพเสียเปล่าอะไรพรรค์นั้นน่ะ จอมปลอมเกินไป ตัวข้ากู้หยวนซูจิตใจกว้างขวาง หวังว่าเจ้าเยี่ยนจื่ออวี๋จะเปิดใจกว้างเช่นกัน แน่นอนว่า ในเมื่อเป็น
