การประลอง ไม่มีรางวัลก็คงไม่มีความหมาย เช่นนี้แล้วกันหากเจ้าชนะ ตัวข้ากู้หยวนซูยินยอมฟังคำสั่งของเจ้า แต่หากเจ้าแพ้เจ้าจะต้องเลิกตอแยต้าซือมิ่ง ออกจากชีวิตของต้าซือมิ่งตลอดไป”คำพูดเช่นนี้…“อ้ะเนะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าเป็นคนแรกที่ไม่พอใจ “ อ้ะเนะเนะ!อ้ะเนะเนะเนะเนะ…” ท่านพ่อรูปงามของข้าจะหายไปจากสายตาของท่านแม่ได้อย่างไร เช่นนั้นจะดูแลเสี่ยวเป่าอย่างไรต้าซือมิ่งหลงรักเจ้าตัวน้อยที่มีจิตใจเชื่อมโยงกับตนเองหัวปักหัวปำ เขาก้มลงจูบศีรษะโล้นน้อยๆ ของเด็กน้อยเบาๆ ฝ่ายหลังมิได้
สนใจ เพราะเขากำลังประท้วงให้ท่านแม่เขาอยู่ “อ้ะเนะเนะ!” ตกลงไม่ได้!เยี่ยนอวี๋ “…”หัวใจของเด็กน้อยถูกขโมยไปแล้วเยี่ยนอวี๋สงบสติอารมณ์ลง ครั้นจะปริปาก “ข้า…”แต่แล้วกู้หยวนซูก็มีแผนสำรองอีกว่า “หากเจ้าคิดว่าการท้าประลองไม่ยุติธรรม ข้าเชิญสวรรค์มาเป็นประจักษ์ได้!”“ตกลงว่าเจ้าจะฟังรึไม่!” เยี่ยนอวี๋หัวเสียพรวด! อินหลิวเฟิงอดหลุดหัวเราะไม่ได้ “มิต้องสนใจข้า เชิญพวกเจ้าต่อเลย”สีหน้ากู้หยวนซูเปลี่ยนเล็กน้อย แต่สุดท้ายนางก็หุบปากลง“ข้ารับคำท้าประลองของเจ้า” เยี่ยนอวี๋ตอบรับอย่างราบเรียบ อันที่จริงนางก็อยากถือโอกาสสำรวจปีศาจระกาเก้าเศียรที่อยู่ในตัวกู้หยวนซูตั้งแต่แรกแล้ว ไม่มีความคิดจะปฏิเสธคำท้าเลย ทว่าสตรีนางนี้พูดมากนัก ไม่ยอมหยุดเลยทว่ากู้หยวนซูที่ไม่รู้ความคิดในใจของเยี่ยนอวี๋ นางก็กังวลว่าเยี่ยนอวี๋จะพูดปัด ต้าซือมิ่งอาจจะ