ากนั้นจึงสงบสติลงพูดว่า “ต้าซือมิ่ง ท่านลุกขึ้นก่อน”อย่าว่าเช่นนั้นเช่นนี้เลย รูปร่างของต้าซือมิ่งท่านนี้งดงามนัก มิแปลกใจที่เขาเป็นอันดับหนึ่งของสี่สุภาพบุรุษแห่งต้าซย่า ไม่กล่าวถึงความสามารถ เพียงแค่หน้าตาก็ไม่มีชายใดบนโลกเทียบเคียงได้แล้วทว่านั่นก็แค่เปลือกนอก เยี่ยนจื่อเสาคิดว่าภายในสำคัญที่สุด!ต้าซือมิ่งเกี้ยวพาเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ของเขาสำเร็จแล้วก็ทิ้งขว้าง ทำเอาเสี่ยวอวี่เอ๋อร์แบกรับความลำบากมากมาย เลวจริงๆ!ใช่แล้ว!เลว!
เยี่ยนจื่อเสาที่ปรับสามทัศน์ของตนเข้าที่และสงบลงแล้ว เขาก็ดึงเสื้อผ้าของต้าซือมิ่งบอกให้เขาสวมใส่ให้เรียบร้อยต้าซือมิ่งที่ถูกขุดขึ้นมาก็ยอมเชื่อฟังแต่โดยดี เขาสวมใส่เสื้อผ้าด้วยท่วงท่าสง่างาม ถึงแม้เขายังอุ้มเจ้าตัวน้อยไว้ตลอดเวลาก็ตามท่าทางของเขายังคงสง่างามงด ทำเอาเยี่ยนจื่อเสาจำเป็นต้องบังน้องสาวไว้อย่างมิดชิดกว่าเดิม จะปล่อยให้น้องสาวถูกฝ่ายตรงข้ามยั่วยวนไปมิได้“นั่งเถิด” เมื่อต้าซือมิ่งสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว เขาก็เชิญสองพี่น้องนั่งลงบริเวณมุมหนึ่งในกระโจม ก่อนจะเริ่มใช้ถ่านวิเศษจุดไฟ ดูเหมือนกำลังจะต้มชาให้ทั้งสองดื่ม“อย่าลำบากเลย!” เยี่ยนจื่อเสารีบห้าม เจ้าหมอนี่แม้แต่ต้มชายังดูสง่าเฉิดฉายเปล่งประกายดึงดูดสตรีอยู่ตลอดเวลาเช่นนี้ ช่าง…“ไม่หรอก ข้าสะดวกดี พี่เขยรองมีอะไรก็พูดเถิด มิต้องเกรงใจ”“ช้าก่อน ท่านอย่าเรียกข้าว่าพี่เขยรอง”“…ก็ถูก ยังไม่แต่งงาน”“ไม่ไ
