ริงๆ ก็กล่าวว่า “ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนรู้เรื่องนี้ดีกว่าข้า ข้าเองก็ฟังคำสั่งของนาง มีปัญหารึ”“มิบังอาจ!” เฉินฉุนเฟิงที่ตระหนกตกใจรีบก้มศีรษะลง
“เช่นนั้นกระหม่อมจะรอฟังคำสั่งอยู่ที่นี่ เมื่อเสร็จภารกิจแล้วจะกลับเข้าเมืองหลวงพร้อมท่าน” เฉิงคั่วแสดงจุดยืนคล้อยตาม เขาไม่อยากกลับไปทุกข์ทรมานก่อนหรอกอินสวินอี้ที่อยู่ข้างๆ ได้ยินถึงตรงนี้ เขาก็เข้าใจทันที สงครามที่แต่เดิมปะทุขึ้นได้ทุกเมื่อมลายหายไปราวกลีบเมฆแล้ว! เขารู้สึกโล่งใจอย่างยิ่ง “เช่นนั้นข้าจัดแจงค่ายพักแรมให้แม่ทัพเฉิง”“ขอบคุณ” เฉิงคั่วพยักหน้าเล็กน้อยอินสวินอี้จัดแจงที่พักให้กำลังพลที่เหลือทันที จากนั้นเขาก็พูดว่า “ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน ข้าได้รับสารจากสำนักจวินจื่อ พวกเขาก็มีลูกมือเช่นกัน ให้ข้าเรียกพวกเขามาหรือไม่”“ได้” เยี่ยนอวี๋พยักหน้า นางต้องการลูกมือไม่น้อย โดยเฉพาะเมื่อได้เห็น ‘ฉาก’ นั้น นางต้องวางแผนให้รอบคอบ ห้ามมีช่องโหว่ยามนี้เป็นเวลากลางดึกแล้ว พวกเขาก็เหนื่อยมาทั้งวัน เยี่ยนอวี๋จึงกล่าวว่า “พักผ่อนกันก่อนเถิด พรุ่งนี้เจอกันที่ริมแม่น ้ายามเฉิน”“ดี” อินสวินอี้ตอบหลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน แม้แต่กู้หยวนซูที่ไม่พอใจนักก็จำเป็นต้องจากไป ทว่านางดูเสียสติมาก คงถูกกระทบกระเทือนไม่น้อย
เมื่อคนเหล่านี้จากไปแล้ว เยี่ยนอวี๋จึงหันไปมองต้าซือมิ่งด้วยสายตาเย็นชา ฝ่ายหลังยังคงมองนางอย่างบริสุทธิ์และไร้เดียงสา ไม่แสดงคว
