็รู้สึกว่านางช่างน่ารัก “จริงด้วย หน้าตาเช่นนี้ ไม่สง่าเลย อัปลักษณ์จริงๆ”“อืม” ราวกับว่าเยี่ยนอวี๋จะลืมไปแล้วว่าต้าซือมิ่งยังโอบเอวของนางไว้อยู่ เพราะปีศาจอัปลักษณ์ข้างล่างนั่นดึงความสนใจของนางไปหมดแล้ว เมื่อเปรียบเทียบกับแล้ว การล่วงเกินของต้าซือมิ่งก็เป็นเพียงปัญหาเล็กน้อย“…”ต้าซือมิ่งเม้มปากก่อนจะพูดต่อไปอย่างจริงจังว่า “การเติบโตของมันเหมือนว่าจะมีกฎเกณฑ์ตายตัว มันอาศัยตามแนวน ้า”
“อืม” เยี่ยนอวี๋ก็เห็นแล้วเช่นกัน “ดูท่าในขณะที่ข้าเสริมความแข็งแกร่งให้กับผนึก ข้าต้องกำจัดพวกมันทิ้งตามกลิ่นชั่วร้ายที่แผ่ซ่านออกมาด้วย แต่เกรงว่าสิ่งนี้จะทำให้ฟ้าถล่มดินทลาย อาณาเขตโยวตูสลายสิ้นในคราเดียว”“ตัดแหล่งหล่อเลี้ยงของมัน ทำให้มันเป็นอัมพาตและปล่อยให้มันค่อยๆ ตายไป ได้หรือไม่” ต้าซือมิ่งที่มือข้างหนึ่งอุ้มเด็กน้อยไว้ มืออีกข้างโอบมารดาเด็กน้อยไว้ก็คิดว่ายังคงท่าทางนี้ไว้ได้ถึงแม้เขาจะคิดไม่ออกว่าเด็กน้อยมาได้อย่างไร แต่ต้าซือมิ่งก็รู้สึกว่าการที่จู่ๆ มีลูกและแม่เด็กก็น่ายินดีเช่นกัน เขาตัดสินใจที่จะสร้างความมั่นคงให้กับความสัมพันธ์นี้ไว้ โดยเฉพาะเมื่อได้โอบมารดาของเด็กน้อยไว้ เขาก็ยิ่งรู้สึกดี!แต่แล้ว…ความรู้สึกดีเช่นนี้ก็ถูกทำลายอย่างรวดเร็ว เยี่ยนอวี๋ที่ถูกโอบอยู่นานสักพักแล้ว จู่ๆ นางก็รวบรวมพลังผลักต้าซือมิ่งออก และยังอุ้มเด็กน้อยจากมืออีกข้างหนึ่งของเขามาด้วยหรงอี้ “…”ทุกอย่างกลับไปด
