จ้ง นางอยู่ในสายตาของทุกคนตลอดเวลาเพียงแต่ว่าเมื่อทั้งสองกำลังจะเข้าไปใกล้กู้หยวนซู นางก็ขยับตัวเล็กน้อย เหมือนกับฟื้นขึ้นแล้ว
“เซ่าซือมิ่งกู้?” เฉิงคั่วรีบเดินจ ้าอ้าวไปข้างหน้าทันที“แค่กๆ…” กู้หยวนซูที่ไอสองสามทีก็ค่อยๆ ฟื้นขึ้นภายใต้สายตาของทุกคน“เซ่าซือมิ่งกู้ ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง” เฉินฉุนเฟิงถามด้วยความเป็นห่วงกู้หยวนซูยันตัวลุกขึ้น ทว่านางก็ล้มนอนกลับไปอีกครั้ง เพราะร่างกายนางยังอ่อนแอ ทำเอาชายหนุ่มราชสำนักไม่น้อยปวดใจ “เซ่าซือมิ่งกู้…”“หึ!” เม่ยเอ๋อร์กลับพ่นลมหายใจเยือกเย็นออกมา “จอมปลอม”สีหน้าของกู้หยวนซูที่แต่เดิมซีดอยู่แล้วก็ยิ่งซีด “เจ้า…”“เซ่าซือมิ่งกู้อย่าได้โกรธเคือง สุขภาพของท่านสำคัญกว่าสิ่งใดท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง ต้องการให้ข้าตรวจดูอาการหรือไม่” เฉิงคั่วเกลี้ยกล่อมด้วยความเป็นห่วงสหายอายุน้อยท่านนี้“ข้า…” อันที่จริงกู้หยวนซูรู้สึกปวดศีรษะมาก จนนางเห็นทุกอย่างเป็นภาพซ้อน ทว่านางยังไม่ทันพูดออกมา ปีศาจระกาเก้าเศียรในอนุสติของนางก็ส่งเสียงร้องแตกตื่นขึ้นมาในขณะเดียวกัน แสงสีรุ้งสว่างวาบบนท้องฟ้าทางทิศตะวันตกมันสว่างเจิดจ้าและแพรวพราวงามสง่าในคืนพระจันทร์ส่องแสงสุกใสกำลังจะเต็มดวง
