เยี่ยนอวี๋ “…”เยี่ยนอวี๋ยังคงมองต้าซือมิ่งด้วยความโมโหในขณะที่ปลุกเร้ากระบี่ไท่ชางไว้แล้ว นางอยู่ในท่าเตรียมพร้อมซัดหมัด! ทว่าตัวนางทื่อไปหมด เพราะว่าหน้าตาของพวกเขาสองคนสร้างแรงปะทะเป็นอย่างมากจริงๆ อย่างน้อยเยี่ยนอวี๋ก็รู้สึกเหมือนถูกกระแทกเข้าอย่างจัง…แม้ไม่ได้เปรียบเทียบใบหน้าสองใบนี้ แต่หากตั้งใจดูดีๆ เยี่ยนอวี๋ก็พบว่าพวกเขาเหมือนกันมากถึงเก้าส่วน ทว่านางไม่เคยตั้งใจมอง‘จอมโจรขโมยลูก’ คนนี้อย่างตั้งใจเลยถึงอย่างไรสำหรับเยี่ยนอวี๋แล้ว ต้าซือมิ่งมีฉายามากมาย ‘จอมโจรขโมยลูก’ ฉายาหนึ่งในนั้นก็เพียงพอที่จะทำให้นางมองข้ามทุกอย่าง สำหรับนางแล้วแม้คนๆ นี้จะมีหน้าตาอย่างไรก็ไม่สำคัญแล้วแม้เขาจะกลายเป็นเถ้าถ่าน นางก็รู้ได้ว่าเป็นเขาแต่ว่า…“อ้ะเนะ?”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ยังไม่เข้าใจว่าพ่อลูกมีหน้าตาเหมือนกันคืออะไรเขาก็จับใบหน้าน้อยๆ ของตนเองอย่างประหลาดใจ จากนั้นก็หันไปมองท่านพ่อของเขา แต่แล้วเขาก็ถูกท่านพ่อของเขาบิดศีรษะกลับไป“ปฐมราชินีเยี่ยน เห็นชัดหรือยัง”
…ไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบใดๆ จากเยี่ยนอวี๋ สายตานางว่างเปล่าเพราะนางกำลังเหม่อลอยต้าซือมิ่งพึงพอใจกับ ‘ความอึ้ง’ เช่นนี้มาก ดูหน้าของลูกน้อยสิช่างเลือกที่จะเกิดมาเหมือนเขาได้ดีจริงๆตอนนั้นเองเขาก็เห็น… อืม… อดีตสุดจะรับได้ ต้าซือมิ่งได้แต่ลบภาพเหล่านั้นออกอย่างเงียบๆ เขาอุ้มเด็กน้อยรอให้มารดาของเขาตั้งสติได้ ซึ่งกระบวนการนี้ย่อมใช้เวลาไม่
