การชำระล้าง นางก็พิสูจน์แล้วว่าสิ่งที่ต้าซือมิ่งพูดคือความจริงเมื่อสิ้นเสียงนาง เด็กน้อยกลับถีบเท้าน้อยๆ ของตนอย่างตื่นเต้น“อ้ะเนะ!”“หืม?” ต้าซือมิ่งหรงผู้ไม่เคยเลี้ยงลูกก็ลูบเด็กน้อยเบาๆ เขาไม่รู้ว่าเหตุใดจู่ๆ เขาจึงดิ้นเด็กน้อยพยายามลงไปข้างล่าง “อ้ะเนะเนะ!”“เป็นอะไรไปหรือ” เยี่ยนอวี๋ก็ไม่เข้าใจว่าเด็กน้อยต้องการอะไรต้าซือมิ่งปล่อยเด็กน้อยลงไปอย่างตามใจ ทว่าเขาก็กางม่านบางๆ ไว้รอบตัวเด็กน้อย เพื่อป้องกันไม่ให้เด็กน้อยที่เนื้อตัวสะอาดสะอ้านเลอะเทอะจนกลายเป็นเจ้าก้อนมอมแมมอีกทว่าเด็กน้อยที่ถูกปล่อยลงไป เขาพุ่งตัว ฟิ้ว ออกไปก็ไปไกลสิบจั้งแล้ว
“อ้ะเนะ!”จากนั้นเยี่ยนเสี่ยวเป่าก็มุดเข้าไปในดินโคลน…สวบ!มีสิ่งมีชีวิตเคลื่อนไหวรุนแรง มันดิ้นออกมาจากดินโคลนทันใดนั้น…
