่านั้นมาจากที่นี่”เยี่ยนอวี๋ไม่มีเวลาชำระบัญชีตอนนี้ เพราะจังหวะที่ลงมาถึงและตั้งสติได้ นางก็เดินสำรวจไปทางกลิ่นอายอันคุ้นเคยที่นางสัมผัสได้แล้วผ่านไปครู่หนึ่ง…“!”เยี่ยนอวี๋หยุดมองไปที่ข้างหน้า นัยน์ตาของนางเป็นประกายเล็กน้อยท่าทีเฉียบแหลมเช่นนี้ของนางทำให้ต้าซือมิ่งคลายคิ้วที่ขมวดกันลงเล็กน้อย ก่อนจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ให้ฟังอย่างละเอียด “ก่อนจะไปเมืองชางอู๋ ข้าผ่านสถานที่แห่งนี้แล้วพบว่าแม่น ้า
เย่ว์หมิงมีบางอย่างผิดปกติ มีคนใช้ประโยชน์จากค่ายกลผนึกวิญญาณอสูรของเจ้าและใช้หลักภูมิศาสตร์ของต้าซย่าสร้างค่ายกลมังกรปีศาจ มันเป็นต้นตอปัญหาอุทกภัยของโยวตูที่แท้จริง”แม้เป็นเพียงประโยคสั้นๆ แต่ข้อมูลก็ครบถ้วน ทำให้เยี่ยนอวี๋คิ้วกระตุกสองสามครั้ง และก็ทำให้นางมองใบหน้าด้านข้างของต้าซือมิ่งอย่างไม่รู้ตัวอยู่หลายหนต้าซือมิ่งที่รับรู้ถึงสายตาของนางก็กระตุกยิ้มมุมปาก เขาหันหน้ามามองนาง อยากให้ปฐมราชินีเยี่ยนมองเขาให้นานเสียหน่อย แต่เสียดายที่ฝ่ายหลังเคลื่อนสายตาไปทางอื่นแล้ว “เจ้ารู้เยอะจริงๆ”“อย่างเช่น?” หรงอี้เลิกคิ้วถาม“ข้าเป็นคนผนึกแดนมืดวิญญาณอสูร” เยี่ยนอวี๋ตอบด้วยน ้าเสียงเยือกเย็น แฝงด้วยความน่าเกรงขาม “เจ้ารู้ตั้งแต่เมื่อใด”“เจ้าทายสิ” หรงอี้ไม่ตอบแต่ถามกลับเยี่ยนอวี๋ไม่สนใจเขา นางเดินไปทางที่นางพบว่ามีสิ่งผิดปกติหรงอี้ลอบถอนหายใจ ทำได้เพียงกล่าวตามตรง “ตั้งแต่ที่ข้าพบเจ้า
