เจ้าไม่เปลี่ยนไปจากเดิมเลย”“แต่ข้าไม่รู้จักเจ้า” เยี่ยนอวี๋ชะงักฝีเท้า ก่อนจะมองผู้ชายที่อยู่ข้างๆ อีกครั้ง “หากข้าเคยเจอเจ้า ข้าย่อมจำได้”
“เช่นนั้นหรือ” ต้าซือมิ่งเองก็หยุดเดิน เขาเลิกคิ้วพลางถามเสียงสูงเล็กน้อย “ข้าทำให้เจ้าจดจำตราตรึงใจ?”เยี่ยนอวี๋พลันรู้สึกเขาเป็นคนพิลึก ก่อนจะก้าวเท้าเดินต่อไป“พลังของเจ้าต่างหาก”“…อืม” ต้าซือมิ่งราชสำนักสะเทือนใจเล็กน้อย เขาชะงักลงครู่หนึ่งก่อนจะเดินตามปฐมราชินีเยี่ยนไป “เจ้ายังไม่เคยเจอข้าจนถึงวันนี้”เยี่ยนอวี๋ได้ยินดังนั้นก็รอให้เขาพูดต่อให้จบต้าซือมิ่งเองก็ไม่ได้อุบไว้ “ข้าเคยเห็นเจ้าในภาพวาด”เยี่ยนอวี๋กระจ่าง แต่ก็ยังไม่สามารถยืนยันตัวตันของคนๆ นี้ได้ตามหลักแล้วถึงแม้จะเป็นภาพวาดของนางก็จะปรากฏแค่ในสวรรค์เก้าชั้นฟ้าและอาณาจักรเทพเจ้า หรือในเผ่าเทพเท่านั้น ทว่ากลิ่นอายของต้าซือมิ่งท่านนี้มิอาจข้องเกี่ยวกับทวยเทพองค์ใดที่นางรู้จักเลย ยิ่งไม่ใช่เทพที่อยู่ในขั้นเซียนบนสวรรค์เก้าชั้นฟ้า และเพราะสิ่งนี้เอง เยี่ยนอวี๋จึงระวังต้าซือมิ่งผู้ไร้ซึ่งที่มาเป็นพิเศษ! เขาไร้ตัวตน ทรงพลัง และทำตัวประหลาดนัก“เจ้า…”“ข้า…”
หลังจากที่เยี่ยนอวี๋เงียบไปครู่หนึ่ง นางก็เอ่ยปากขึ้นพร้อมกับต้าซือมิ่งหรง จากนั้นต้าซือมิ่งหรงก็หัวเราะเบาๆ พูดว่า “เจ้าพูดก่อน”“เจ้าพบปัญหาที่นี่ตั้งแต่เมื่อใด” เยี่ยนอวี๋มิได้ไต่สวนภูมิหลังของต้าซือมิ่งท่านนี้ต่อไป แต่นางกลับเปลี่ยนมา
