คุยปัญหาที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้ต้าซือมิ่งแสดงสีหน้าเสียดายเล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจเบาๆและตอบว่า “หนึ่งปีกับอีกสองเดือน”“นานเพียงนี้แล้วหรือ…” เยี่ยนอวี๋ในบัดนี้ไม่รู้เลยว่าระยะเวลานี้เท่ากับเวลาที่นางตั้งครรภ์สิบเดือนและเสี่ยวเป่าอายุสี่เดือนพอดี“อืม” ต้าซือมิ่งหรงตอบอย่างมีความนัย เขาเล่าต่อไปว่า “ในครานั้นข้ายังมิสามารถจัดการค่ายกลที่เจ้าทิ้งไว้ได้ บัดนี้เจ้าอยู่ที่นี่แล้วเจ้าน่าจะเห็นชัดเจนที่สุดว่าเกิดอะไรขึ้น”เยี่ยนอวี๋มิได้ตอบ ความสนใจของนางถูกแนวปะการังในแม่น ้าดึงดูดไป ข้างหน้านางปรากฏ ‘ปะการัง’ ที่ปกคลุมไปด้วยอักษรโบราณสีเขียว ร่างของมันยังประกอบขึ้นจากเถาวัลย์ที่เลื้อยพันกันปะการังมีขนาดกว้างหมื่นจั้ง มันตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบของแม่น ้าลั่วสุ่ยซึ่งเป็นส่วนที่ลึกที่สุดของแม่น ้าเย่ว์หมิง ขนาดของมันแทบจะกว้างเท่าแม่น ้าเย่ว์หมิง หากมีเรือแล่นผ่านที่นี่ย่อมชน‘ปะการัง’ ได้อย่างง่ายดาย!
“ที่นี่เกิดภัยพิบัติทุกปี ต่างเชื่อว่าเป็นฝีมือของผีสาง ต้นตอของมันเหมือนว่าจะเกี่ยวโยงกับค่ายกลผนึกนั่นของเจ้า และมันยังยืมพลังของลูกน้องเจ้าสร้างปีศาจมังกร ทุกๆ ปีแม่น ้าเย่ว์หมิงทั้งสายจะถูกก่อกวน ต้นเหตุของอุทกภัยเกิดจากที่นี่ เมื่อปีที่แล้วข้าเพียงแค่ใช้ม่านพลังที่ถูกเจ้าฟันไปแล้วยับยั้งปีศาจนี้ไว้เพื่อไม่ให้มันแผลงฤทธิ์ชั่วคราว แต่ด้วยพลังที่ค่อยๆ สะสมมากขึ้นเรื่อยๆ ของมันก็คงจะทำลายม่านพลัง
