ได้ในวันหนึ่ง แม้จะไม่ถูกเจ้าทำลายก็ตาม”ต้าซือมิ่งจากราชสำนักทำหน้าที่เป็น ‘มัคคุเทศก์ท้องถิ่น’ เขาอธิบายให้เยี่ยนอวี๋ฟังอย่างละเอียด หากฉากนี้เกิดขึ้นในเมืองหลวงคงทำให้คนจำนวนมากตะลึงจนเบิกตาโพลงแน่นอน เนื่องจากตั้งแต่ที่ต้าซือมิ่งหรงท่านนี้ดำรงตำแหน่งซือมิ่ง เขาเป็นคนเย็นชาและเก็บตัวอยู่เสมอ ท่าทางของเขาเหมือนกับท่านเซียนที่ไม่สนใจคนธรรมดา เขาดูเข้าถึงง่ายและพูดคุยกับผู้คนมากมายเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกันเยี่ยนอวี๋ไม่รู้เรื่องเหล่านี้ นางที่กำลังอุ้มเด็กน้อยที่กำลังหลับปุ๋ยมั่นใจว่าเถาวัลย์ที่พันกันยุ่งเหยิงเป็นกลุ่มก้อนตรงหน้านี้ไม่ได้ใช้พลังของเสี่ยวอิงเพียงอย่างเดียว“มันก่อตัวจากร่างมังกรของเสี่ยวอิง” เยี่ยนอวี๋จ้องปะการังตรงหน้าเขม็ง “ผู้สร้างค่ายกลนี้มีพลังแข็งแกร่งมาก มันมีจิตใจชั่วร้าย และฝีมือเหี้ยมโหด!”
“ร่างมังกรหรือ” ต้าซือมิ่งหรงชะงักเล็กน้อย “ที่แท้คือร่างมังกรมิน่าล่ะ ข้าคิดว่าเป็นเพียงแค่การยืมพลัง แต่หากเป็นเพียงการยืมพลัง มันคงไม่เก่งกาจเช่นนี้ ซ ้ายังเกิดในความว่างเปล่าและควบคุมอวกาศได้ ทั้งที่อันที่จริงมีเพียงเทพเท่านั้นที่ควบคุมพลังแห่งกฎเกณฑ์ได้”ต้องรู้ว่าความว่างเปล่าที่แท้จริงเป็นโลกอีกใบหนึ่งที่แยกตัวเป็นอิสระจากโลกแห่งความเป็นจริง มันก็เหมือนกับหยินหยางในโลกแห่งความเป็นจริง คนธรรมดาสามารถเรียกพลังจากความว่างเปล่าได้แต่ไม่สามารถเข้าไปในความว่างเปล่าได้ ทว่าก่
