ว รวมครั้งนี้ด้วย เพราะอะไรหรือ”ต้าซือมิ่งอยากจะบอกว่า ก็เพราะ ‘ข้าเป็นพ่อของลูกไง’ แต่เมื่อคำนึงถึง ‘ความสงบ’ ที่เกิดขึ้นได้ยากนักในตอนนี้ เขาก็ไม่ได้พูดเช่นนั้นออกไป ทว่าเขาก็พูดอย่างเจ้าเล่ห์ว่า “ถือเสียว่าเจ้าติดหนี้ข้าแล้วกัน อีกไม่นานข้าจะขอคืน”ทว่าเยี่ยนอวี๋ไม่ได้ถูกหลอกง่ายดายเช่นนั้น นางกล่าวอย่างระวังตัวว่า “หากคำขอร้องของเจ้าไม่ขัดต่อความยินยอมของข้า ข้าย่อมรับปากเจ้า”
“…”ต้าซือมิ่งที่หลอกคนไม่สำเร็จทำได้เพียงกุมขมับ “ข้าไม่บังคับเจ้าหรอก” ถึงอย่างไร อนาคตยังอีกยาวไกล…ครั้นเยี่ยนอวี๋กำลังจะพยักหน้า จู่ๆ ใต้เท้านางก็ว่างเปล่า“ระวัง”หรงอี้รีบโอบสองแม่ลูกไว้ทันที…
