“นี่! สาวใช้คนนั้นน่ะ เจ้ารีบปล่อยเซ่าซือมิ่งกู้สิ หากนางเป็นอะไรขึ้นมา เจ้าจะรับผิดชอบไม่ไหว”เม่ยเอ๋อร์ยังคงนิ่ง“แม่นาง พูดตามตรง เซ่าซือมิ่งกู้เป็นข้าหลวงใหญ่ผู้แทนพระองค์ หากแม่นางเจ้าทำให้นางเป็นอะไรขึ้นมา เกรงว่าคุณหนูใหญ่ของเจ้าจะถูกฟ้องร้องได้” เฉิงคั่วพยายามพูดด้วยเหตุผลเม่ยเอ๋อร์ยังคงนิ่งไม่ไหวติงทว่า…“เจ้า…”“ฮึก ฮึก…”จู่ๆ กู้หยวนซูก็ชักจนราวกับจะสลบไป สีหน้าของนางซีดเผือดลำตัวสั่นระริก “จะ… เจ้าไม่รีบปะ… ปล่อยข้า… ฮึก…”“ให้ตายเถอะ!” คนของสำนักเหยาไถเซียนนั่งไม่ติดแล้วแต่แล้วเม่ยเอ๋อร์กลับยกมือจับข้อมือของกู้หยวนซูไว้ก่อนะจะยิ้มเย็นชาพูดว่า “หึ เล่นละครก็เล่นให้มันสมจริงหน่อย เจ้าไม่เป็นอะไรเสียหน่อย มาแกล้งทำเป็นป่วยกับข้ารึ”
“…เจ้า!” กู้หยวนซูเบิกตาโพลงพลางหายใจหอบ นางไม่ได้แกล้งจริงๆ! อารามรีบร้อนปีศาจระกาเก้าเศียรจึงกำลังดูดพลังวิญญาณของนางไปทว่าความเสียหายในระดับจิตวิญญาณนี้ แม้แต่นักฝึกฌานชั้นยอดก็มิอาจมองเห็นได้ ดังนั้นสำหรับผู้คนที่อยู่รายรอบแล้ว กู้หยวนซูก็ดูเหมือนกับว่ากำลังแกล้งป่วยอยู่จริงๆส่วนเอ้อร์เหมาก็จุ๊ปาก เขารู้สึกว่า “แกล้งทำซะเหมือนเชียว พลังลมปราณอ่อนลงได้เช่นนี้”เยี่ยนจื่อเสาที่เหมือนจะพบความผิดปกติ เขาก็ใช้สายตาถามเม่ยเอ๋อร์ “ไม่เป็นอะไรมากหรือ จะไม่ตายใช่หรือไม่”เม่ยเอ๋อร์พยักหน้าไม่พูดอะไร เยี่ยนจื่อเสาจึงวางใจลงจากนั้นไม่ว่ากู้หยวนซูจะชักดิ้นชัก
