ึ้นยืนก่อนจะมองบุตรชายโดยแท้ของตนและไล่เขาไปด้วยน ้าเสียงรังเกียจ “ดึกเช่นนี้แล้ว ยังไม่ไสหัวไปอาบน ้าแล้วเข้านอนอีก พรุ่งนี้มีเรื่องให้วุ่นวายอีกมาก”
“คืนนี้ไม่ต้องวุ่นวายแล้วหรือ” อินหลิวเฟิงถามกลับ“แค่ก!” อินสวินอี้มองฟ้า คิดในใจว่าเว้นเสียว่าต้าซือมิ่งท่านนั้นไม่สำเร็จ มิเช่นนี้คืนนี้คงมิต้องอยู่เฝ้าแล้ว สำนักจวินจื่อก็ต้องการเวลาอยู่พอดีทว่าสิ่งที่อินสวินอี้ไม่รู้คือ ปีศาจระกาเก้าเศียรในอนุสติของกู้หยวนซูกำลังฟื้นตัวอย่างเต็มที่!‘ข้าต้องการยาคืนชีพ’ ปีศาจระกาเก้าเศียรที่ฟื้นตัวถึงช่วงสำคัญบัดนี้กำลังส่งกระแสจิตให้กู้หยวนซู ครั้นฝ่ายหลังกำลังจะทานยา นางกลับขยับตัวมิได้‘เร็วเข้า!’ ปีศาจระกาเก้าเศียรเร่งเร้า มันจำเป็นต้องฟื้นตัวให้เร็วที่สุด เพื่อถือโอกาสทำลายผนึกที่ซ่อนอยู่ใต้น ้าแม่น ้าเย่ว์หมิงก่อนที่ต้าซือมิ่งจะกลับมา มิเช่นนั้นก็จะไม่มีโอกาสอีกแล้วกู้หยวนซูรับรู้ได้ถึงความเร่งรีบของท่านปราชญ์ นางรีบตะโกนขึ้นว่า “นัง… สาวใช้! รีบปล่อยข้า ข้ารู้สึกไม่ค่อยดีนัก ข้าต้องทานยา”เสียงตะโกนดังลั่นทำให้ผู้คนในค่ายไม่น้อยตื่นตระหนกโดยเฉพาะคนของราชสำนัก แต่เดิมพวกเขาก็คอยเฝ้าสังเกตนางอยู่แล้ว ถึงอย่างไรฝ่ายหลังก็เป็นข้าหลวงใหญ่ผู้แทนพระองค์ในศึกครั้งนี้ แม้แต่เฉิงคั่วก็ต้องฟังนาง ทุกคนย่อมต้องใส่ใจในความปลอดภัยของนาง
ดังนั้นเมื่อพวกเขาพบว่าเม่ยเอ๋อร์ยังคงนิ่งไม่ขยับต่างก็เร่งเร้าขึ้นว่า
