้นแตะหัวใจอย่างไม่รู้ตัว นัยน์ตาของเขาประกายแสงระยิบระยับ ก่อเกิดความอัศจรรย์ในทันใด
ในขณะเดียวกัน…“เจ้านี่เอง!”เมื่อเยี่ยนอวี๋รู้ว่าเจ้าสารเลวคือใครแล้ว นัยน์ตาของนางก็เคร่งขรึมลงเยี่ยนอวี๋ที่ไม่รู้ว่าเด็กน้อยของตนมีพลังพิเศษในการหาพ่อ นางก็ทึกทักไปเองว่าต้าซือมิ่งท่านนี้หลอกล่อเด็กน้อยของนางไปทว่าเยี่ยนอวี๋ไม่เข้าใจว่าการหลอกให้เด็กน้อยของนางเรียกเขาว่าพ่อมีประโยชน์อันใดกับต้าซือมิ่งเจ้าคนสารเลวคนนี้ เหตุใดเขาต้องทำเช่นนี้ ว่างมากรึไง คิดจะหลอกลวงเสี่ยวเป่ารึเมื่อคิดได้เช่นนี้ เยี่ยนอวี๋ก็ยิ่งโมโห! กระบี่ไท่ชางที่ถูกนางควบคุมก็ลอยขึ้นกลางอากาศแต่แล้ว…ฟิ้ว!ก่อนที่กระบี่ไท่ชางจะลงมือทำอะไร ต้าซือมิ่งกลับเคลื่อนไหวเร็วยิ่งกว่า! จู่ๆ เขาก็ปราชิดตัวสองแม่ลูกเยี่ยนอวี๋…“เจ้า!…”เยี่ยนอวี๋ถอยหลังด้วยสัญชาติญาณ กระบี่ไท่ชางไหวตัวพร้อมกัน
ทว่าถึงนางจะเร็ว แต่ต้าซือมิ่งเร็วยิ่งกว่า!ฟิ้ว!แสงสีม่วงเจิดจ้าปกคลุมตัวของเด็กน้อยไว้ เหมือนกับว่ามันจะปกคลุมเยี่ยนอวี๋ไว้เช่นกันจากนั้น… ก็ไม่มีจากนั้นอีก เยี่ยนเสี่ยวเป่าหายไปแล้ว เขาถูกต้าซือมิ่งราชสำนัก ‘ลักพาตัว’ ไปต่อหน้าเยี่ยนอวี๋! ‘ลักพาตัว’ ไปอย่างโจ่งแจ้งอินสวินอี้ “…”เชี่ย!เขาดูถูกความสามารถในการแสวงหาความตายของต้าซือมิ่งเกินไปแล้ว ความสามารถนี้เทียบเท่ากับความเก่งกาจของเขา ไม่น้อยหน้ากันเลยเรื่องนี้ทำเอาอินสวินอี้ครุ่นคิดจนศีรษะจะระเบิด เขาก
