ย่ว์หมิง พวกเขามิได้สนใจค่ายใหญ่หนานซาน และก็มิได้โจมตีสำนักจวินจื่อ ปราชาชนส่วนใหญ่ในตอนนี้ก็อยู่ในสำนักจวินจื่อ“ประหลาดชอบกล” อินสวินอี้รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ “เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะไม่รู้ว่าข้าอยู่นอกเมือง หรือว่าพวกเขาคิดว่าจับหลิวเฟิงได้ ข้าก็จะยอมแพ้?”“ไม่ใช่เช่นนั้นหรือ” องครักษ์ใหญ่จวนอ๋องถามกลับอินสวินอี้ “…”
อินสวินอี้ที่เงียบไปครู่หนึ่งก็ออกคำสั่งว่า “ส่งทหารเข้าเมืองปกป้องนายท่านน้อยของพวกเจ้า ห้ามให้เขาบาดเจ็บแม้แต่น้อย!”“ขอรับ ท่านอ๋อง!” องครักษ์ใหญ่จวนอ๋องรับทราบในทันที ก่อนจะสั่งลูกน้องต่อไปในขณะที่กองกำลังราชสำนักรวมตัวกันริมแม่น ้าเย่ว์หมิงจากทั่วสารทิศ กองกำลังโยวตูก็ตามกันมาถึงแล้ว คนที่นำกองทัพมายังเป็นอินสวินอี้เอง เขายังคงรู้สึกประหลาดชอบกล“ถึงแม้ข้าจะให้ความสำคัญกับหลิวเฟิงเจ้าหมอนั่นมาโดยตลอดแต่ในสถานการณ์เช่นนี้ เป็นไปไม่ได้ที่ฝั่งราชสำนักจะมิสนใจข้าและไปจับนายท่านน้อยโยวตูหลิวเฟิงคนนี้ก่อน จักรพรรดิหยวนคังมิใช่คนใสซื่อเช่นนั้น”อินสวินอี้ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกมิชอบมาพากล! นอกเสียจากว่ากองกำลังราชสำนักมาแก้ไขอุทกภัย มาเพียงเพื่อต้องการแก้ไขอุทกภัยจริงๆ แต่…อินสวินอี้ที่แต่เดิมไม่เคยคิดจะเชื่อแม้แต่น้อย บัดนี้เขาก็เริ่มสงสัยขึ้นมา เนื่องจากเหล่าสายตรวจของกองกำลังโยวตูมารายงานว่า“ท่านอ๋อง กองกำลังราชสำนักนำทัพโดยนักบวชจำนวนมากของตำหนักซือมิ่ง และในทหารเหล่า
