สำนักและโยวตู ไม่เพียงแต่ต้าซือมิ่ง อันที่จริงคุณหนูใหญ่เยี่ยนก็ไม่จำเป็นต้องเข้ามาเกี่ยวข้องเมื่อคิดได้ดังนั้น อินหลิวเฟิงยังคงอยู่ข้างหลังเยี่ยนอวี๋ เขาพูดเสียงเบาว่า “กูไหน่ไน อันที่จริงเจ้าไม่ต้องอยู่ที่นี่ก็ได้ นี่เป็นสถานการณ์เฉพาะ ไม่เกี่ยวข้องกับปัญหาน ้าท่วม”“ใช่แล้ว คุณหนูใหญ่เยี่ยนไปยืนข้างๆ ก่อนก็ได้ขอรับ คนของเราเองก็มาแล้ว” ถึงแม้เอ้อร์เหมาคิดว่าว่าที่ฮูหยินน้อยจะมีคุณธรรมสูงส่ง แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ “พี่เม่ยเอ๋อร์ พี่พาคุณหนูใหญ่ของพี่ออกจากที่นี่ก่อนดีกว่าขอรับ”
“ข้าไม่เป็นไร เม่ยเอ๋อร์พาเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์และเสี่ยวเป่าไปก่อน” เยี่ยนจื่อเสาที่รู้ว่าตนไม่ได้เปิดเผยหน้า เขาจึงคิดว่าหากเขาจะอยู่ช่วยเหลือก็คงมิได้สร้างผลกระทบอย่างไรต่อสำนักและครอบครัวทว่าอินหลิวเฟิงปฏิเสธว่า “น ้าใจของศิษย์พี่รองข้ารับไว้แล้ว แต่เจ้าก็เห็นแล้วว่าคนของข้ามาแล้ว เจ้าพากูไหน่ไนไปเถิด”ข้างหลังของอินหลิวเฟิงและลูกน้องของเขาก็มีผู้แข็งแกร่งจำนวนมากมารวมตัวกันแล้ว พวกเขาต่างรับรู้ถึงความผิดปกติทางเหนือ ผู้แข็งแกร่งโยวตูจึงทยอยเร่งเดินทางมาจากค่ายหนานซานเพียงแต่ว่ารอบเมืองโยวตูในยามนี้เต็มไปด้วยกองกำลังของราชสำนักแล้ว ดังนั้นกองกำลังหลักทั้งหมดของโยวตูจึงไม่กล้ามาปกป้องอินหลิวเฟิง เพราะพวกเขาต้องปกป้องปราชาชนด้วยทว่าเมืองโยวตูที่มีอินสวินอี้เป็นผู้นำก็พบว่า จุดประสงค์ของกองกำลังราชสำนักคือแม่น ้าเ
