ังกรโบราณ ดูท่าเขาคงพบต้นกำเนิดของปัญหาอุทกภัยแม่น ้าเย่ว์หมิงแล้วว่าอยู่บนปีกแห่งมังกร’“เช่นนั้นเขาจะสาวมาเจอข้าหรือไม่” กู้หยวนซูกังวลเรื่องนี้เพียงเรื่องเดียว!‘ไม่หรอก’“เช่นนั้น…”‘เงียบเถอะ ข้าขอฟื้นตัวสักครู่’ ‘ท่านปราชญ์’ ที่เริ่มหมดความอดทนกับคำถามเหล่านี้แล้วพลันตัดสัมผัสจากกู้หยวนซูทันทีหลังจากสิ้นเสียงกู้หยวนซูรู้เข้าก็ลองขานเรียกอีกครั้ง “ท่านปราชญ์?”ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ อีก…กู้หยวนซูสูดหายใจเข้าลึก นางรู้สึกได้ว่าเรื่องนี้อาจจะเกิดการเปลี่ยนแปลงที่เหนือความคาดหมาย กองหนุนของนางในบัดนี้อาจจะยังไม่เพียงพอ!
“ต้องการกองหนุนมากกว่านี้จึงจะเอาชนะพวกเขาได้” เมื่อคิดได้เช่นนี้ กู้หยวนซูก็หลุบตาลงหยิบป้ายกายสิทธิ์ที่มีลวดลายมังกรออกมา ก่อนจะสื่อพลังจิตสัมผัสไปที่ป้ายกายสิทธิ์นั้น!ผ่านไปครู่หนึ่ง… เสียงอันน่าเกรงขามของจักรพรรดิหยวนคังก็ดังออกมาจากป้ายกายสิทธิ์ “ซูเอ๋อร์?”“หม่อมฉันเองเพคะ ฝ่าบาท” กู้หยวนซูที่โล่งอกไปเปราะหนึ่งก็รีบทูลว่า “ฝ่าบาท โยวตูมีความเคลื่อนไหวใหม่เพคะ ต้าซือมิ่งเข้ามายุ่งเกี่ยวเรื่องแม่น ้าเย่ว์หมิง เขาไม่ยอมให้หม่อมฉันนำตัวโยวตูอ๋องไปหม่อมฉันเกรงว่าจะมิอาจขัดขืนบัญชาของเขา เพราะที่นี่คือเขตการปกครองของตำหนักซือมิ่งเพคะ”“…เราเข้าใจแล้ว เหตุใดเมื่อครู่เจ้ามิได้บอกว่าเขาอยู่ที่นั่น”จักรพรรดิหยวนคังก็คิดไม่ถึงว่าต้าซือมิ่งท่านนั้นจะปรากฏตัวที่แม่น ้าเย่ว์หมิง“แต
